Prezydent Indonezji Jokowi Widodo wezwał policję do „zastrzelenia” obcokrajowców podejrzanych o handel narkotykami, jeśli stawiają opór podczas aresztowania, w związku z obawami, że surowa walka z narkotykami na sąsiednich Filipinach doprowadziła do wzrostu handlu narkotykami w Indonezji.
Ogłoszenie Widodo, które odbyła się 21 lipca zasadniczo wezwał do pozasądowych zabójstw osób podejrzanych o przestępstwa narkotykowe. On usprawiedliwiony uzasadnia to faktem, że jego kraj stoi w obliczu „kryzysu narkotykowego”. Szef policji Indonezji, generał Tito Karnavian, dodatkowo poparł stanowisko prezydenta Widodo w tej sprawie twierdząc że „kiedy strzelamy do handlarzy narkotyków, oni odchodzą”.
26 lipca Budi Waseso, Komisarz Generalny Indonezyjskiej Narodowej Agencji ds. Narkotyków, powiedział ABC News że jego kraj stał się „moim zdaniem największym rynkiem [narkotyków] na świecie”. „Rynek, który istniał na Filipinach, przenosi się do Indonezji”, stwierdził, twierdząc, że skrajna przemoc wobec osób związanych z narkotykami na Filipinach doprowadziła do „exodusu do Indonezji, w tym [z] substancji”.
Koncepcja ta została określona jako „efekt balonu”, w wyniku którego presja organów ścigania na przestępczość narkotykową w jednym obszarze popycha ją do innego („ściśnięcie balonu w jednym miejscu powoduje jego rozszerzenie w innym").
Chociaż komisarz generalny Waseso wcześniej o nazwie aby indonezyjska policja naśladowała podejście do narkotyków stosowane na Filipinach, od tego czasu śledzone wstecz, stwierdzając: „Nie będę tego śledzić ani kopiować, nawet tego nie wspieram”.
Pod rządami prezydenta Rodrigo Duterte na Filipinach trwa rzeź ludzi rzekomo związanych z narkotykami. Duterte uważa, że zabijanie osób podejrzanych o używanie lub sprzedaż narkotyków jest najlepszym sposobem na zakończenie handlu narkotykami w jego kraju. Odkąd zapewnił sobie prezydenturę w lipcu 2016 r., więcej niż 9,000 osób podejrzanych o przestępstwa narkotykowe zostało zabitych. 24 lipca Duterte wezwał do poprawka legislacyjna, aby ludzie mogli być legalnie straceni przez państwo za posiadanie narkotyków.
Prezydent Duterte (po lewej) i Prezydent Widodo (po prawej) (Źródło: Wikimedia)
Wojna z narkotykami w Indonezji podobnie nasiliła się w ostatnich latach, zwłaszcza od czasu objęcia urzędu przez prezydenta Widodo w październiku 2014 r. W ciągu czterech miesięcy od jego inauguracji rząd prezydenta Widodo wykonany 14 osób, w tym 12 cudzoziemców, za przestępstwa związane z handlem narkotykami. Pomimo apeluje ONZ do Indonezji w celu przywrócenia moratorium na wykonywanie kary śmierci, egzekucje nadal trwały. Egzekucje te przyciągnęły znaczną uwagę międzynarodowych organizacji praw człowieka, rządów i mediów.
Na początku lipca tego roku policja w Dżakarcie zastrzeliła obywatela Tajwanu za stawianie oporu podczas nalotu narkotykowego, podobno co doprowadziło do największego krachu narkotykowego w historii Indonezji – pojedynczego zajęcia o wartości rzekomo 100 milionów dolarów.
Dział azjatycki Human Rights Watch (HRW) niedawno to zrobił o nazwie wezwać indonezyjskich urzędników do potępienia filipińskiej wojny narkotykowej z powodu jej ogromnej brutalności i pogwałcenia podstawowych praw człowieka. Ponadto HRW zwróciła się do prezydenta Widodo z prośbą o wysłanie wyraźnego komunikatu do jego sił bezpieczeństwa, że powinny szanować podstawowe prawa człowieka każdego człowieka podczas rozwiązywania tak zwanego „pogotowia narkotykowego w kraju”.
Poprzednie egzekucje w Indonezji dotyczyły przede wszystkim obcokrajowców skazanych za handel narkotykami, ale wyraźne przyzwolenie prezydenta Widodo na pozasądowe zabójstwa sugeruje, że Indonezja może zacząć naśladować podejście Filipin. Na Filipinach tak zwana wojna narkotykowa przejawiała się przede wszystkim jako wojna z biednymi ludźmi, którzy posługiwać się narkotyków, a nie potężnych handlarzy lub przywódców gangów.
Indonezyjski szef policji Karnavian niedawno stwierdził, że „przemytnicy narkotyków biorą na cel Indonezję, ponieważ uważają, że działania organów ścigania w tym kraju są słabe” w porównaniu z Filipinami. Jeśli Indonezja dołączy do Filipin w stosowaniu pozasądowych egzekucji w celu zwalczania handlu narkotykami, może to stworzyć niebezpieczny precedens. Czy inne kraje Azji Południowo-Wschodniej pójdą w ich ślady?
