W zeszłym miesiącu miałam to szczęście, że wzięłam udział w 21st Międzynarodowa Konferencja AIDS (AIDS 2016) w Durbanie, Republika Południowej Afryki. Chociaż redukcja szkód i prawa osób używających narkotyków prawie nie istniały w programie konferencji, udało mi się odwiedzić projekt redukcji szkód działający w Kapsztadzie w RPA i zobaczyć, jakie usługi są dostępne w tym kraju.
Projekt Step Up w Kapsztadzie jest prowadzony przez TBHIV Care Association, organizację pozarządową zatrudniającą prawie 1000 pracowników, działającą w 16 obszarach geograficznych w Afryce Południowej. Organizacja koncentruje się na profilaktyce, diagnostyce, leczeniu, opiece i wsparciu dla osób zakażonych i dotkniętych gruźlicą i HIV.
TB/HIV Care rozpoczął świadczenie usług redukcji szkód w Kapsztadzie pod koniec czerwca 2015 roku i jest to obecnie jedyny taki projekt działający w mieście; wspiera jednak projekty podobne do Step Up w Durbanie i Pretorii. Celem projektu jest zapewnienie mobilnych usług profilaktyki HIV oraz dostępu do innych potrzebnych świadczeń zdrowotnych dla osób zażywających narkotyki drogą iniekcji (PWID).
Redukcja szkód w regionie rozpoczęła się po tym, jak w 2013 r. UNODC przeprowadził szybką ocenę rozpowszechnienia i ryzyka zakażenia wirusem HIV wśród osób z niepełnosprawnością intelektualną w pięciu południowoafrykańskich miastach. Badanie to wykazało, że ogólna częstość występowania wirusa HIV wśród uczestników badania wyniosła 14 procent (szczególnie w Kapsztadzie wynosił 9 proc.). Było jasne, że coś trzeba zrobić, chociaż wiele osób zaprzeczało (i nadal zaprzecza), że skoncentrowana epidemia HIV wśród PWID jest problemem dla Republiki Południowej Afryki.
Przed rozpoczęciem projektu w Kapsztadzie, TBHIV Care zmapowało lokalizacje zażywania narkotyków w mieście, a proces mapowania informował, gdzie i kiedy usługi powinny być świadczone. Zespół projektowy składa się z ośmiu osób i dociera do nich cztery razy w tygodniu w ciągu dnia, ponieważ, co zaskakujące, większość PWID jest trudniej dostępna wieczorami. Dla tych, którzy potrzebują usług w nocy (np. osób zajmujących się prostytucją), projekt rozważa dodanie nocnego zasięgu do swojej pracy.
Początkowo zespół informacyjny składał się z kierowcy autobusu informacyjnego, pielęgniarki i pięciu edukatorów rówieśniczych, którzy w większości są aktywnymi użytkownikami ze społeczności. Kluczową korzyścią z zaangażowania tak wielu edukatorów rówieśniczych był dostęp do społeczności, ale były problemy z funkcjonalnością i stosownością dnia pracy w godzinach 8:00-17:00 dla tych osób. Dlatego obecny model obejmuje dwóch edukatorów rówieśniczych, koordynatora rówieśniczego, pielęgniarkę, pracownika pomocy społecznej (ktoś bardziej przeszkolony, spoza społeczności) i kierowcę.
Podczas działań informacyjnych zapewniają testy i porady dotyczące HIV, gruźlicy i chorób przenoszonych drogą płciową (STI) oraz oferują sterylny sprzęt do iniekcji. Materiały są pakowane w worki, z których każdy zawiera standardowe opakowanie 14 igieł/strzykawek, wodę do wstrzyknięć, filtry z waty i 28 gazików nasączonych alkoholem. Zapewniają również pojemniki do bezpiecznego usuwania igieł i strzykawek.
Inne świadczone usługi to: dystrybucja prezerwatyw i lubrykantów, edukacja rówieśników w zakresie minimalizowania ryzykownych zachowań oraz kierowanie do szeregu usług zdrowotnych, psychospołecznych, asystentów prawnych i innych. Zapewniają również edukację w zakresie zapobiegania przedawkowaniu i postępowania w przypadku przedawkowania, ale niestety nie są w stanie zapewnić naloksonu, mimo że opioidy należą do najpopularniejszych narkotyków, a przedawkowanie jest problemem wśród społeczności. Nalokson jest dostępny tylko w aptekach na receptę lub u ratowników medycznych, którzy powinni (ale nie zawsze) go mieć.
Projekt nie zapewnia obecnie testów na zapalenie wątroby typu C (HCV) i skierowań na leczenie, ponieważ nie ma środków na wykonanie testów. Istnieje jednak plan udziału w 3-letnim badaniu dotyczącym HCV w Afryce Południowej, obejmującym wykonanie testów i skierowanie do kliniki wątroby na Uniwersytecie Kapsztadzkim (UCT) w szpitalu Grootte Schuur. Rozpocznie się prawdopodobnie pod koniec września 2016 r.
Z projektu Step Up od początku istnienia projektu skorzystało 650 osób, z czego 400 korzysta z niego regularnie (tzn. co miesiąc w ciągu ostatnich trzech miesięcy). Nie świadczą żadnych innych usług biurowych, takich jak grupy samopomocy, ponieważ nie mają na to wystarczająco dużo miejsca, ale organizują comiesięczne spotkania grup doradczych społeczności, na których omawiane są bieżące problemy, takie jak wyzwania dla organów ścigania lub niewłaściwe usuwanie igieł. Na tych spotkaniach klienci przedstawiają swój wkład w projekt i prowadzona jest edukacja zdrowotna. Ponadto kilka razy w tygodniu można skorzystać z konsultacji dotyczących detoksykacji (pracownik terenowy wspiera klientów w dostępie do detoksykacji, prywatnie finansowanej terapii substytucyjnej (OST), leczeniu szpitalnym oraz innych usługach zdrowotnych i psychospołecznych).
Andrea (koordynator programu kluczowych populacji (PWID)) i Rudolph (koordynator projektu kluczowych populacji (PWID)), którzy gościli mnie w biurze
Jeśli projekt otrzyma dofinansowanie z grantu Global Fund, w tym roku planowane jest otwarcie centrum typu drop-in, które zostanie zlokalizowane w oddzielnym budynku, co pozwoli projektowi Step Up na rozszerzenie liczby oferowanych usług.
Co tydzień zespół projektowy zbiera brudne igły z ulic Kapsztadu. Obecnie projekt Step Up zbiera i rozdysponowuje około 10,000 1,000 miesięcznie, w tym tych zwróconych przez beneficjentów usług, jak również około XNUMX, które zbierają z ulic. Jest dostawca, który regularnie usuwa pełne pojemniki na ostre przedmioty do spalenia. Są wolontariusze ze społeczności, którzy pracują przez około dwie godziny, aby zebrać igły z ulic. Projekt Step Up stara się jak najbardziej zaangażować przedstawicieli społeczności w prace nad projektem w zależności od ich umiejętności i zdolności. Początkowo są zaangażowani w wykonywanie prac dorywczych (pomoc w sprzątaniu), ale oferuje się im możliwość większego zaangażowania w inne prace, takie jak edukacja rówieśnicza. Ten proces jest dość nowy dla zespołu.
Podczas kampanii informacyjnej każdy może bezwarunkowo otrzymać jeden zestaw redukcji szkód. Jeśli ktoś chce dodatkowy zestaw, może go otrzymać w zamian za zwrot 10 zużytych strzykawek. Ponieważ osoby zażywające narkotyki nie mogą bezpiecznie nosić przy sobie używanych strzykawek (ponieważ policja mogłaby ich użyć do aresztowania ich za „posiadanie”), Step Up nie wymaga wymiany na dostarczenie strzykawek, ale stosuje podejście łączone.
Policja co jakiś czas dokonuje aresztowań beneficjentów usług i odbiera im materiały do redukcji szkód. Zespół projektowy stara się budować relacje z policją, ale policja nie ma żadnej oficjalnej polityki dotyczącej redukcji szkód. Najbardziej negatywnym doświadczeniem była sytuacja, w której Komendant Główny Policji w jednej z dzielnic miasta odmówił kontaktu z projektem i zagroził aresztowaniem członkom zespołu informacyjnego ds. promocji używania narkotyków. Było też kilka przypadków, gdy edukatorzy rówieśniczy zostali aresztowani za posiadanie używanych strzykawek. Jednak generalnie w opinii uczestników projektu nie ma większych barier politycznych uniemożliwiających realizację programów wymiany igieł i strzykawek w RPA.
Chociaż OST jest legalne w Afryce Południowej, jest dostępne tylko w prywatnych klinikach i zasadniczo nie jest dostępne bezpłatnie dla potrzebujących. Poziom krycia jest bardzo niski. W Kapsztadzie jest jeden krótkoterminowy (sześciomiesięczny) program, który jest dostępny za darmo, ale działa bardziej jak przedłużony program detoksykacji. Ponadto OST jest dostępny na bardzo ograniczonym obszarze geograficznym (tylko obszar Mitchell's Plein). Nie ma możliwości zabrania Suboxone do domu; klienci muszą codziennie przychodzić na leki i inne zabiegi, np. poradnictwo.
Głównymi darczyńcami projektu Step Up są CDC, PEPFAR i Mainline (organizacja holenderska). Otrzymują również stałe wsparcie od rządu Republiki Południowej Afryki z dodatkowym wsparciem epizodycznym. Na przykład Departament Zdrowia dostarcza im co miesiąc zestawy testowe, a czasami także rękawiczki i inne materiały.
Pewnego razu, gdy istniało ryzyko przerwy w dostawie igieł, rząd zapewnił im wystarczającą ilość zapasów, aby mogli kontynuować świadczenie usług do czasu wznowienia ich normalnych dostaw. W tej chwili żadne wsparcie z Globalnego Funduszu nie jest dostępne, ale złożono wniosek o zabezpieczenie takiego finansowania. Jeśli się powiedzie, Step Up będzie miał wystarczające fundusze, aby zapewnić ich pracę przez następne trzy lata.
