W dzisiejszym wysoce konkurencyjnym środowisku akademickim coraz większa liczba zachodnich studentów uniwersytetów zwraca się w stronę takich wzmacniaczy funkcji poznawczych jak Ritalin (metylofenidat) i Modafinil aby zwiększyć ich zdolności poznawcze i, miejmy nadzieję, poprawić swoje oceny. Chociaż ich zastosowanie w warunkach klinicznych jest dobrze poznane, warto zagłębić się w motywacje stojące za ich niemedycznym stosowaniem poprawiającym funkcje poznawcze oraz jakie są potencjalne zagrożenia związane z ich stosowaniem, a także sposoby ich minimalizowania.
Zrozumienie Ritalinu i Modafinilu
Poprawa funkcji poznawczych odnosi się do procesu zwiększania zdolności umysłowych poprzez ulepszanie zarówno wewnętrznych, jak i zewnętrznych systemów zaangażowanych w przetwarzanie informacji. Można to osiągnąć za pomocą leków lub substancji znanych jako wzmacniacze funkcji poznawczych, a także metod niefarmakologicznych, takich jak poprawa stylu życia. Wzmacniacze funkcji poznawczych, czasami nazywane „inteligentne leki” lub „nootropiki”.", to substancje farmakologiczne, których celem jest poprawa różnych elementów poznania, takich jak zatrzymywanie pamięci, czujność, czas skupienia uwagi, zdolność uczenia się, poziom kreatywności i motywacja.
Ritalin i Modafinil są dwa powszechnie stosowali środki wzmacniające funkcje poznawcze wśród studentów uniwersytetów. Ritalin, środek pobudzający i modafinil, środek poprawiający czuwanie, są zwykle przepisywane odpowiednio w przypadku takich schorzeń, jak odpowiednio zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) i narkolepsja. Substancje te wpływają na nasze neuroprzekaźniki, poprawiając skupienie, koncentrację i czuwanie.
Jednak ich stosowanie wiąże się z pewnymi zagrożeniami dla zdrowia. Leki na ADHD, takie jak Ritalin, podnieść ciśnienie krwi, a także tętno. Opisy przypadków nagłej śmierci, udaru mózgu i zawału serca wzbudziło obawy regulacyjne i społeczne w sprawie bezpieczeństwa sercowo-naczyniowego tych leków, zwłaszcza jeśli jest stosowany bez nadzoru lekarza.
Jeśli chodzi o Modafinil, skutki długotrwałego stosowania przez osoby bez narkolepsji pozostają nieznany. A 2020 Uniwersytet London South Bank badanie do stosowania modafinilu bez recepty stwierdził, że „z czasem może wystąpić ryzyko rozwoju uzależnienia".
Motywacje i percepcje użycia
Motywacje uczniów w zakresie stosowania wzmacniaczy funkcji poznawczych są bardzo zróżnicowane. Niektórzy starają się poradzić sobie z wymagającym obciążeniem pracą akademicką, podczas gdy inni pragną osiągać doskonałe wyniki w egzaminach i zadaniach. Stres jest częstym czynnikiem wpływającym na doświadczenia uniwersyteckie: sześciu na dziesięciu uczniów stwierdziło, że w pewnym momencie poczuli się zbyt zestresowani, aby wykonywać zadania akademickie. Często panuje przekonanie, że substancje te mogą zwiększać zdolności poznawcze i poprawiać wydajność. Jednakże niezbędne jest krytyczne zbadanie leżących u podstaw motywacji i potencjalnej presji, aby dostosować się do oczekiwań społecznych dotyczących sukcesu akademickiego.
Wielu studentów doświadczających przytłaczającej presji związanej z różnymi terminami uniwersyteckimi już ucieka się do nadmiernych ilości kawy jako łatwo dostępnego środka wzmacniającego funkcje poznawcze. Modafinil, Ritalin i inne podobne substancje nasiliły to zjawisko. Określenie dokładnej częstości występowania jest trudne; 2020 przeprowadzone badanie wśród studentów z 54 brytyjskich uniwersytetów wykazało, że około 19% zażywało substancje poprawiające swoje zdolności poznawcze. Najczęściej podawanymi powodami stosowania była odpowiedź na wymagania zajęć.
Rozmawiając z TalkingDrugs,
Lucy (imię nie jest jej prawdziwym imieniem), studentka studiów licencjackich w Londynie, ujawniła, że stosowała Ritalin od pierwszego roku studiów. Chociaż przyjaciółka dała jej już trochę, Lucy nigdy nie czuła się zmuszona z tego skorzystać, dopóki nie poczuła się przytłoczona wieloma terminami; Zostało to spotęgowane przez jej niezadowolenie z kursu. Czując się niesamowicie zestresowana, po raz pierwszy zastosowała Ritalin:
„To było szaleństwo. Nie spałam całą noc, a rano skończyłam, esej był gotowy i gotowy do przesłania. Nie mogłam sobie uwierzyć”.
Efekt ten okazał się niezwykle przydatny i przekształcił się w niechciany nawyk. Kilka tygodni później zdecydowała się kupić serię tabletek, aby wypełnić większość swoich pozostałych obowiązków.
„Na początku brałam pół pigułki lub całą pigułkę, w zależności od ilości pracy, jaką miałam do wykonania i motywacji, jaką miałam… ale po pewnym czasie nie mogłam sobie wyobrazić pracy nad zadaniami uniwersyteckimi bez 1/2 pigułki w tym czasie.”
„Kochałam Ritalin, poczułam, że nagle zyskałam motywację do wykonywania zadań na uniwersytecie, której mi brakowało, ale po kilku miesiącach musiałam przestać, ponieważ miałam poważną niedowagę, ponieważ przez te miesiące naprawdę nic nie jadłam. stałe przyjmowanie Ritalinu, co doprowadziło mnie do częstych omdleń i problemów żołądkowych, a także sklasyfikowania mnie jako osobę ze znaczną niedowagą, na którą obecnie się leczę”.
Lana (również nie jest to jej prawdziwe imię), kolejna studentka z Londynu, ujawniła, że w ciągu ostatniego roku akademickiego kilka razy stosowała Modafinil, aby poradzić sobie z trudnymi i nudnymi zadaniami: „Musiałem przerwać, bo doszedłem do punktu, w którym wszystko mnie wyczerpywało… Brałem jeden, żeby załatwić swoje sprawy po południu, ale wieczorem miałem ciągłe uczucie wymiotowania i wyczerpania fizycznego, więc nie było już warto”.
Obydwa doświadczenia są ciekawe, ponieważ istnieje niewiele literatury na temat wpływu tych wzmacniaczy funkcji poznawczych na zaburzenia odżywiania: Ritalin faktycznie to zrobił studiowano jako lek na zaburzenia odżywiania i Modafinil na zmniejszenie kompulsji objadania się.
Historie Lucy i Lany rzucają nieco światła na złożone wzajemne oddziaływanie spożycia środków wzmacniających funkcje poznawcze wśród uczniów. Chociaż powtarzające się spożycie i wynikająca z niego większa koncentracja i wyniki w nauce niosą pewne korzyści, należy je starannie wyważyć z wpływem na apetyt, zdolność do pracy bez środków chemicznych oraz szerszym wpływem na zdrowie fizyczne i psychiczne. Ponieważ uniwersytety stają się coraz bardziej konkurencyjne, począwszy od moment przyjęcia aż do ukończenia szkoły, wymagania dotyczące trwałej koncentracji i wysokich wyników wyraźnie przyciągają środki wzmacniające funkcje poznawcze.
Zarządzanie ryzykiem i promowanie redukcji szkód
Jednym z kluczowych aspektów redukcji szkód jest zapewnienie edukacji i wsparcia, które umożliwią studentom uniwersytetów podejmowanie świadomych decyzji. Usługi uniwersyteckie w zakresie dobrego samopoczucia odgrywają kluczową rolę w organizowaniu warsztatów i kampanii mających na celu podnoszenie świadomości na temat zagrożeń związanych ze wzmacniaczami funkcji poznawczych. Mogą także tworzyć poufne kanały, dzięki którym studenci mogą w razie potrzeby uzyskać informacje i wsparcie związane z narkotykami, przy czym uniwersytety będą sprzyjać środowisku, które koncentruje się na pomaganiu studentom w radzeniu sobie z presją akademicką.
Zaproponowano różne rozwiązania mające na celu poprawę zdolności uczniów do radzenia sobie z obciążeniem pracą. Należy to jednak uzupełnić uznaniem uniwersytetów, że środowisko akademickie może być dla wielu stresujące; uczniowie często robią wszystko, co konieczne, aby sobie z tym poradzić, łącznie z używaniem narkotyków, które mogą mieć wpływ na ich zdrowie i samopoczucie.
Kingston University, w Londynie prowadzi infolinię tzw Londyńska linia nocna, który prowadzony jest przez studentów. Ponadto na uniwersytecie działa grupa doradców ds. życia studenckiego, którzy oceniają potencjalny wpływ problemów ze zdrowiem psychicznym studentów na ich wyniki w nauce. Doradcy ci mogą negocjować modyfikacje kursu dla uczniów z wymaganiami dotyczącymi zdrowia psychicznego, takie jak zwiększenie czasu na egzaminy i inne formy oceniania dla tych, którzy mają trudności z angażowaniem się w projekty grupowe lub prezentacje.
Wzmacniacze funkcji poznawczych stanowią złożone wyzwanie, wiążące się z potencjalnym ryzykiem i niekorzystnymi skutkami. Są zrozumiałą reakcją na wymagające środowisko, z którym wielu spotyka się po raz pierwszy. Uniwersytety mogą zrobić więcej, aby zrozumieć motywacje stojące za ich używaniem i zbadać inicjatywy mające na celu redukcję szkód, które podnoszą świadomość na temat odpowiedzialnego używania i oznak szkód. Mogą także oferować wsparcie wraz ze związkami studenckimi i organizacjami zajmującymi się zdrowiem psychicznym, zajmując się jednocześnie podstawowymi problemami strukturalnymi, które wpływają na dobrostan uczniów i przyczyniają się do stosowania środków wzmacniających funkcje poznawcze.
