Od Karaibów po Europę i Afrykę, coraz więcej krajów Wspólnoty Narodów odchodzi od karnej polityki w kierunku używania konopi indyjskich i wprowadza reformy oparte na dowodach.
Wspólnota Narodów jest domem dla ponad dwóch miliardów ludzi i rozciąga się na sześciu zamieszkałych kontynentach świata. Spośród 53 państw członkowskich grupy – obejmujących różnorodne realia społeczno-gospodarcze i tradycje kulturowe – 31 uważa się za małe.
W ostatnich latach reforma konopi została uchwalona w wielu z tych mniejszych stanów, w tym Jamajka, Antigua i Barbuda, Lesoto, Barbados, Trynidad i Tobago, Malta oraz Cypr.
Niektóre zdekryminalizowały posiadanie i uprawę na własny użytek, podczas gdy inne dążą do uregulowania całej produkcji i sprzedaży konopi indyjskich do celów medycznych, religijnych lub rekreacyjnych.
Małe państwa karaibskie z ugruntowanymi społecznościami rastafariańskimi i długą historią używania konopi indyjskich – takie jak Jamajka, Antigua i Barbuda oraz Trynidad i Tobago – posiadają rezerwuar istniejącej wiedzy na temat uprawy, konserwacji i zastosowań konopi. Niemniej jednak kraje te często doświadczają trudności w rozwoju rentownego i zrównoważonego rynku z powodu słabej wiedzy technicznej i trudności w dostępie do międzynarodowej areny finansowej.
I odwrotnie, małe kraje europejskie, takie jak Malta i Cypr, są stosunkowo niedoświadczone z konopiami indyjskimi i dlatego brakuje im dogłębnego zrozumienia właściwości, korzyści i potencjału komercyjnego rośliny. Niemniej jednak dzięki członkostwu w UE mają większy dostęp do rynku i dysponują solidnymi strukturami instytucjonalnymi i infrastrukturalnymi, zdolnymi do rozwijania wszechstronnego i dochodowego rynku konopi indyjskich.
Współpraca między tymi grupami krajów na poziomie dwustronnym i wielostronnym mogłaby znacznie uzupełnić wysiłki krajowe i dodatkowo stworzyć przestrzeń wzajemnego zrozumienia i dialogu. Współpraca w kwestiach związanych z konopiami indyjskimi mogłaby również zostać wykorzystana jako katalizator lepszych możliwości międzykulturowych i działań komercyjnych, takich jak turystyka. Co więcej, małe państwa mogłyby wykorzystać tę nowo odkrytą siłę współpracy, aby bardziej zaangażować się w dyskusje ONZ na temat zmiany klasyfikacji konopi indyjskich na arenie międzynarodowej.
Potencjał symbiotycznych i konopnych relacji między krajami Wspólnoty Narodów jest doskonałą okazją do ponownego potwierdzenia wyjątkowej wartości i zasobów małych państw. Ponadto potwierdza fakt, że – choć uważane za wrażliwe i odizolowane – małe państwa posiadają zasoby, wiedzę fachową i narzędzia do zbudowania silnej sieci partnerów badających legalną marihuanę.
Wspólnota mogłaby wiele zyskać na wzmożonej współpracy i dialogu na temat leczniczych, religijnych i rekreacyjnych właściwości tej wyjątkowej i wszechstronnej rośliny konopi.


