Każdego dnia ludzie robią to, co muszą zrobić, aby przeżyć. Jest to dziś wyraźniejsze niż kiedykolwiek wcześniej. Po raz pierwszy od prawie wieku 40 procent Amerykanów zarabiających poniżej 40,000 XNUMX dolarów rocznie jest bez pracy, wielu zastanawia się, skąd weźmie następny posiłek lub jak utrzyma dach nad głową.
Dla społeczności LGBTQ+, zwłaszcza transpłciowych kolorowych kobiet, takich jak ja, nie jest to nic nowego.
Wielu z nas zostało wypchniętych z domów jako nastolatki i było dyskryminowanych podczas poszukiwania pracy. Zwróciliśmy się do jedynego dostępnego zasobu, jaki nam pozostał — naszych ciał — aby przeżyć.
Czy chcemy to zrobić? Różni ludzie odpowiedzieliby inaczej, ale dla wielu nie jest to pytanie, które mamy luksus zadawać. Również dla wielu z nas zażywanie narkotyków jest czasami koniecznością zawodową — jednym z niewielu dostępnych zasobów, które mamy, aby poradzić sobie z niewyobrażalną dyskryminacją i emocjonalnym cierpieniem naszych codziennych doświadczeń. Nękanie przez policję — i zbyt często aresztowania — pozostaje jednym z największych zagrożeń zawodowych.
Walka o prawa osób świadczących usługi seksualne zawsze była nieodłączną częścią walki o prawa osób LGBTQ+.
Jakakolwiek analiza wojny narkotykowej, która nie koncentruje się na wpływie osób świadczących usługi seksualne, byłaby bardzo niepełna, a wpływ na kolorowe kobiety transpłciowe jest szczególnie dotkliwy. Czarnoskóre i czarnoskóre wielorasowe osoby transpłciowe uczestniczyły w handlu seksualnym w tempie 40 procent, według danych z 2015 r. Krajowe badanie dotyczące dyskryminacji osób transpłciowych (NTDS) oraz osoby transpłciowe pochodzenia latynoskiego lub latynoskiego na poziomie 33 procent – przy czym respondenci transkobiecy uczestniczyli w około dwukrotnie większym stopniu niż respondenci transmęscy.
Jako specjalista Meth Services ds BIODRA, jeden z dwóch programów wymiany strzykawek w stolicy kraju, wiem o tym aż za dobrze i widziałem z pierwszej ręki, jak kryminalizacja narkotyków, akcesoriów i usług seksualnych czyni moją społeczność mniej bezpieczną.
Po pierwsze, namierzanie i nękanie przez policję uczestników, którzy korzystają z usług naszej furgonetki wymiany igieł, zniechęca ich do otrzymania tego, czego potrzebują, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się wirusa HIV i wirusowego zapalenia wątroby typu C, a także naloksonu w celu odwrócenia skutków przedawkowania i ratowania życia.
Kryminalizacja używania narkotyków i prostytucji również nie zmniejsza faktycznego występowania tych czynności, ponieważ obie te czynności są w pewnym stopniu potrzebne do przeżycia. I oczywiście nie ma to nic wspólnego z nierównościami strukturalnymi, takimi jak ubóstwo i dyskryminacja, którym podlegają osoby LGBTQ+ – ponownie, zwłaszcza kolorowe kobiety transpłciowe. Według NTDS osoby transpłciowe doświadczyły dyskryminacji na szerszym rynku pracy w tempie 69 procent, a 83 procent doświadczyło wcześniej doświadczeń w szkole, w tym nękania i napaści.
Zamiast tego kryminalizacja po prostu spycha zarówno prostytucję, jak i zażywanie narkotyków do podziemia, czyniąc je bardziej ryzykownymi, ponieważ są wykonywane w pojedynkę i w cieniu, zwiększając częstość napaści i śmiertelnych przedawkowań. A aresztowanie podczas COVID-19 nieuchronnie narazi nas na niebezpieczne warunki w więzieniach.
Byliśmy na linii frontu, kładąc podwaliny pod odzyskanie mocy, która tkwi w naszych własnych głosach.
Walka o prawa osób świadczących usługi seksualne zawsze była nieodłączną częścią walki o prawa osób LGBTQ+. Podobnie ruch mający na celu zakończenie wojny z narkotykami i naprawienie jej szkód jest ściśle powiązany z perspektywami ekonomicznymi i zdrowotnymi prostytutek, zwłaszcza osób kolorowych i osób transpłciowych.
Podczas tego bezprecedensowego Miesiąca Dumy, pierwszego w historii podczas jednej z najgorszych globalnych pandemii w historii, niezwykle ważne jest uznanie sposobów, w jakie kolorowe osoby transpłciowe prowadziły i nadal prowadzą ważne kampanie mające na celu ratowanie naszego życia w miejscach takich jak Nowy Jork i Dystrykt Kolumbii.
Byliśmy na pierwszej linii frontu, kładąc podwaliny pod dekryminalizację prostytucji, dekryminalizację akcesoriów związanych z narkotykami, rozszerzenie narzędzi redukcji szkód i odzyskanie władzy, która tkwi w naszych własnych głosach.
Ponieważ COVID-19 sieje obecnie spustoszenie wśród osób zaangażowanych w wymiar sprawiedliwości, wiele departamentów policji w Stanach Zjednoczonych ogranicza liczbę aresztowań, zwłaszcza w przypadku zarzutów takich jak posiadanie narkotyków, aby zminimalizować częstotliwość kontaktów między organami ścigania a społeczeństwem i przekierować ograniczone zasoby do działania związane z wirusami. Tego rodzaju polityki powinny być dalej rozszerzane. Organy ścigania powinny zakończyć naloty, aresztowania i ściganie osób zaangażowanych w przetrwanie i ekonomię koncertów podczas pandemii.
Mówiąc szerzej, samorządy lokalne mogłyby ustalać priorytety wzajemna pomoc, strategia pozyskiwania zasobów oparta na społeczności, w której priorytetem jest lokalne, nieformalne wsparcie integracyjne. Koncepcja wzajemnej pomocy została zapoczątkowana przez aktywistów queer i trans na długo przed pandemią, ale ramy te są szczególnie cenne w obecnych czasach, aby zapewnić wszystkim opiekę i nikt nie zostanie pominięty.
Czynnikiem ryzyka jest kryminalizacja.
Ten burzliwy moment może również stworzyć szansę na szerszą, systemową reformę. Nie ma nic bardziej niebezpiecznego w prostytucji niż jakikolwiek inny zawód. Dopóki prostytucja będzie nielegalna, miliony pracowników będą pozbawione praw, godności i autonomii, nie będą miały dostępu do żadnej sieci bezpieczeństwa publicznego i będą zmuszane do dokonywania wyborów między bezpieczeństwem osobistym a stabilnością finansową.
Czynnikiem ryzyka jest kryminalizacja. Społeczeństwo, które dekryminalizuje prostytucję, przedkładając współczucie nad potępienie, jest bezpieczniejsze, zdrowsze i bardziej sprawiedliwe.
Ale jest to walka, której kolorowe transpłciowe kobiety nie mogą wygrać same. Wraz z naszymi sojusznikami musimy przyznać, że dekryminalizacja prostytucji i zakończenie wojny z narkotykami są kluczowe dla osiągnięcia prawdziwej równości osób LGBTQ+. W przeciwnym razie znaczna część z nas — najbardziej upośledzeni spośród nas — pozostanie w tyle.
Ten artykuł został pierwotnie opublikowany przez Filtruj , internetowy magazyn poświęcony zażywaniu narkotyków, polityce antynarkotykowej i prawom człowieka przez pryzmat redukcji szkód. Obserwuj Włącz filtr Facebook or Twitterlub zapisz się na nią newsletter.
* Jessica Martinez jest transpłciową kobietą mieszkającą w Waszyngtonie, która poświęciła swój czas na rzecznictwo ludzi w Stanach Zjednoczonych i za granicą. Pracując nad licznymi kampaniami politycznymi i jako członek Komitetu Narodowego Demokratów, prowadziła akwizycję i kampanię na rzecz LGBTQ i równości ekonomicznej. Uzyskała tytuł licencjata z amerykanistyki na Uniwersytecie George'a Washingtona i spędziła większość swojego życia akademickiego, rozumiejąc hierarchie władzy, stosunki rasowe, tożsamość LGBTQ i politykę państwa. Teraz w BIODRAJessica pracuje nad destygmatyzacją uzależnień i zdrowia behawioralnego oraz zmniejszeniem szkód wyrządzanych społeczności DC używającej metamfetaminy.
