Tuż po północy 7 kwietniath 1933, ciężarówka zatrzymał się do Białego Domu wypełnionego piwem. Prezydent Roosevelt właśnie to zrobił zalegalizowane Piwo o zawartości alkoholu 3.2%, choć dopiero na początku grudnia odbyło się 18th Poprawka, na mocy której w Stanach Zjednoczonych zakazano produkcji, sprzedaży i transportu napojów odurzających, zostałaby całkowicie uchylona. Wśród oznak, że to nie zadziałało, było powstanie Mafii i przemytnicy, tacy jak „Lucky” Luciano.
Ale chociaż wszyscy znają historię nieudanego „Noble Experiment”, jego związek z kryzysem opioidowym, który zabija ponad 100,000 XNUMX Amerykanów rocznie, jest mniej oczywisty. Nowy dokument wydany na Amazon Prime, Drodzy mężczyźni, bada to połączenie.
„Chciałem zbadać i zobaczyć, jak powstała i powstała mafia jako organizacja lub struktura, którą teraz rozpoznajemy” – powiedział TalkingDrugs reżyser Seth Ferranti.
„Przed prohibicją mafia była po prostu ulicznym bandytą, który żerował na ludziach i firmach w swoich dzielnicach. Ale pieniądze, które zarobili w czasie prohibicji, pomogły im przekształcić się w strukturę przypominającą korporację. A kiedy zobaczyli, że prohibicja dobiegnie końca, już patrzyli w przyszłość i przyłączali się do handlu narkotykami. Ponieważ kiedy raz posmakujesz pieniędzy i władzy, jakie przyniosła prohibicja, nie będziesz chciał ich stracić. Utworzyli pierwszy amerykański kartel narkotykowy.”
Choć to on to wymyślił, wojna z narkotykami tak naprawdę nie rozpoczęła się od próby Richarda Nixona, która próbowała wytępić hipisów. Zarówno prohibicja narkotyków, jak i alkoholu pojawiła się w Ameryce mniej więcej w tym samym czasie, pod koniec XIX wth wiek. Alkohol is narkotyk oczywiście, ale głębiej zakorzeniony w białej, euroamerykańskiej kulturze i dlatego inaczej postrzegany. Z drugiej strony opium było złowrogą orientalną wadą: w latach siedemdziesiątych XIX wieku w San Francisco uchwalono pierwszą w kraju ustawę antynarkotykową zakazującą chińskim jaskinie opium – bardziej z powodów rasistowskich niż ze względów zdrowia publicznego, ponieważ w XIX wieku narkomania nie była tak naprawdę problememth stulecie: Sherlock Holmes w swoim gabinecie przy Baker Street podał głównie kokainę i nikt (z wyjątkiem Watsona) nie mrugnął okiem. Mimo to Amerykanie ponownie rozważyli swój stosunek do rekreacji wspomaganej chemicznie.
Tymczasem na półki apteczne trafiła nowa, modna wersja opium: morfina, przepisywany głównie na ból. Kiedy jednak – wraz z opium, kokainą i heroiną – został skutecznie zakazany na mocy ustawy Harrisona z 1914 r., u wielu pacjentów rozwinęło się już fizyczne uzależnienie. Społeczne postrzeganie „narkomana” zmieniło się ze słabej starszej kobiety zażywającej leki na grupę skagowych szaleńców skulonych wokół łyżki w opuszczonym domu. W oczach społeczeństwa ci pacjenci byli teraz przestępcami i stanowili początkową bazę klientów niezwykle dochodowego i brutalnego biznesu, który trwa do dziś.
Tymczasem prohibicja alkoholowa zrodziła się z ruchu wstrzemięźliwości XIXth wieku, który nalegał na całkowitą abstynencję od diabelskiego nektaru. Wbrew powszechnemu przekonaniu ruch ten nie był jedynie reakcyjnym naśladowcą Biblii. Feministki jednoczyły się przeciwko alkoholowi, aby chronić matki i dzieci przed podbitymi oczami i aby ich mężowie byli na tyle trzeźwi, aby nakładać jedzenie na stół. Wśród działaczy klasy średniej panowało poczucie, że wie, co jest najlepsze dla mas żyjących w nędzy w amerykańskich slumsach, wierząc, że alkohol jest raczej przyczyną niż objawem ich ubóstwa. Tymczasem Liga Przeciwko Saloonom twierdziła, że picie prowadzi do rozwiązłości i grzechu. Gdyby nie opanowano picia, ostrzeżony EW Davis z chicagowskiego oddziału Ligi: „Cywilizacja anglosaska ostatecznie zniknie”.
Ruch ten został wzmocniony przez I wojnę światową, kiedy to się stało nieamerykański przypominać popijających alkohol Niemców. Wreszcie w 1919 roku 18th Poprawka do Konstytucji USA została zatwierdzona. Szybko stało się jasne, że utrzymanie Ameryki w trzeźwości będzie żmudną walką. W końcu wszyscy lubili pić. Zaledwie kilka minut po wejściu w życie poprawki sześciu zamaskowanych bandytów Ukradłem dwa wagony towarowe pełne whisky ze stacji kolejowej w Chicago. O zyski nielegalnego obecnie przemysłu alkoholowego walczyli baronowie przemytnicy i ich poplecznicy w fedorach. Ci twardzieli, o nazwiskach takich jak Al „Człowiek z blizną” Capone i Charles „Lucky” Luciano, zostaliby uwiecznieni w filmach i serialach telewizyjnych takich jak Nietykalni i Imperium Promenady.
„Dla mnie najciekawszą postacią był Arnold Rothstein” – powiedział Ferranti. „Ten facet był gangsterem-dżentelmenem, pośrednikiem między twardzielami gangsterów a legalnymi obywatelami, którzy czasami potrzebowali mafii do zrobienia swoich brudów. Jako hazardzista Rothstein miał szerokie kontakty zarówno w wyższym, jak i podziemnym świecie. Był mentorem wielu młodszych gangsterów, takich jak „Lucky” Luciano i Jack „Legs” Diamond”.
Coraz częściej prohibicja zwiększała bezprawie. Wybory w Chicago w 1928 roku nazwano „Ananas Podstawowyza wszystkie granaty ręczne wrzucone w domy kandydatów. Pomimo prohibicji, a może właśnie dzięki niej, picie stało się efektowne i fajne, a wystawne przyjęcia uwieczniono w „Wielkim Gatsbym”. Podziemne życie nocne kwitło wśród zamożnych w dużych miastach, chętnie zaopatrywanych przez przestępczość zorganizowaną. Do 1927 r. 30,000 XNUMX barów pojawiło się w całych Stanach Zjednoczonych – dwukrotnie więcej legalnych salonów niż wcześniej.
W latach trzydziestych XX wieku Wielki Kryzys zbierał swoje żniwo, a naród potrzebował czegoś, co podniesie morale i pobudzi gospodarkę. W wyborach prezydenckich w 1930 r. Amerykanie należący do mniejszości i klasy robotniczej, mający dość strzelanin w gangach i ataków na tle rasowym, masowo głosowali na kandydata przeciwnego prohibicji Franklina D. Roosevelta, który odniósł miażdżące zwycięstwo. „Myślę, że nadszedł czas, aby kraj zrobił coś w sprawie piwa” powiedział, siedząc w Gabinecie Owalnym.
Od jednego leku do drugiego
Gangsterzy musieli szukać bardziej zielonych pastwisk. Jak do tego doszło, opowiedziana została historia w Dope Men.
Chociaż prohibicja alkoholowa została uchylona, zakazy dotyczące heroiny, kokainy i morfiny nie zostały. W 1937 r. konopie indyjskie został dodany do sali wstydu. Przejście od nielegalnego handlu do handlu narkotykami przebiegło gładko: te same stroje można było łatwo poddać recyklingowi. The Kartel z Zatoki Perskiej, najstarsza operacja przestępcza w Meksyku, rozpoczęła się na początku lat trzydziestych XX wieku jako niewielka grupa przemytników rumu do Teksasu. Ale to Rothstein i jego nowojorska klika, do której należeli Luciano, Diamond i inni, byli pionierami handlu narkotykami w jego obecnej postaci, wysyłając wysłanników, aby pośredniczyli w transakcjach narkotykowych w Europie i na świecie. Daleki Wschód.
„Te kartele istnieją nadal, ale nie są zarządzane przez Włochów” – powiedział Ferranti.
„Myślę, że w latach dwudziestych przestępcy i gangsterzy mogli osiągnąć o wiele więcej. Wszystko jest dziś takie publiczne: morderstwa w mediach społecznościowych; gangsterzy karłowatość i fronting online. To zupełnie inny świat. Myślę, że gangsterzy tacy jak Luciano, a zwłaszcza Rothstein, wzdrygnęliby się, widząc, co robią dzisiejsi gangsterzy. Ale nadal mieli mentalność „pieprzyć policję”. To się nigdy nie zmieniło.”
Pod wieloma względami prohibicja była próbą wojny z narkotykami. Tam było:
- Profilowanie rasowe (tzw Ku Klux Klan skorzystał z okazji, aby znęcać się nad katolickimi imigrantami i Afroamerykanami);
- Masowe więzienie (w 1914 r. było tylko 3,000 skazańcy federalni; do 1930 roku wszystko się skończy 12,000, z czego około jedna trzecia stanowiła naruszenie prohibicji);
- Kryzys przedawkowania (w Nowy Rok 1927 tylko czterdziestu jeden mieszkańców Nowego Jorku zmarło z powodu zatruty sukinsyn).
Teraz, prawie 100 lat od jego zakończenia, nadal nie odrobiliśmy lekcji.
Czy ktoś chociaż przestał pić? Chociaż wskaźniki uszkodzenia wątroby zmniejszona w latach dwudziestych XX wieku spadły one podobnie w „mokrych” krajach, takich jak Wielka Brytania i Australia, które zaostrzyły swoje przepisy dotyczące spożycia alkoholu, ale nie wprowadziły całkowitego zakazu spożywania alkoholu. Wskaźnik morderstwwskaźnik ten w USA wzrósł z 6.5 na 100,000 1918 w 9.7 r. przed prohibicją do 1933 w 1980 r., w którym została ona uchylona – co stanowiło wówczas bezprecedensowy rekord, który nie został pobity aż do lat 1990. i wczesnych XNUMX. XX w., kiedy to szalały wojny o crack między współczesne odpowiedniki Ala Capone.
Seth sam był więźniem wojny narkotykowej po odbyciu służby dwadzieścia jeden lat za dystrybucję trawki i LSD.
„Prohibicja była planem wojny z narkotykami” – wyjaśnia. „The Dope Men zmienili się, podobnie jak organy ścigania, ale ideologie ustanowione przez Anslingera pozostały”.
