Na 27th z lipca 2022 r. Sąd Najwyższy Ghany wydał zawężony wyrok we wniesionej do niego sprawie, kwestionując konstytucyjność art. 43 ustawy o Komisji Kontroli Narkotyków, który umożliwiałby wydawanie pozwoleń na uprawę medycznej marihuany.
Decyzja ta jest zaskoczeniem, ponieważ ustawa o Komisji Kontroli Narkotyków zalegalizowała uprawę konopi do celów medycznych dopiero w 2020 roku, uchylając poprzednią ustawę o środkach odurzających z 1990 roku.
powód, Ezuame Mannan, stwierdził, że procedura, która doprowadziła do przyjęcia poprawki do sekcji 43, która umożliwiła uprawę medycznej marihuany, została błędnie przyjęta. Sekcja 43 Ustawa o Komisji Kontroli Narkotyków z 2020 r. (Ustawa 1019) stanowi, że Minister „może udzielić zezwolenia na uprawę konopi o zawartości THC nie większej niż 0.3% w suchej masie, do celów przemysłowych w celu pozyskania włókna lub nasion lub do celów leczniczych”.
Jednak bliższa analiza decyzji Sądu Najwyższego ujawniła, że stało się coś bardziej szczegółowego. Maria Goretti Loglo, Konsultant ds. Afryki dla Międzynarodowego Konsorcjum ds. Polityki Narkotykowej (IDPC), przedstawił więcej szczegółów sprawy, wyjaśniając, że działanie Sądu Najwyższego było uzasadnione ze względu na niekonstytucyjny sposób wprowadzenia uprawnień licencyjnych dotyczących marihuany medycznej.
Sąd Najwyższy wyjaśnione że „sposób wprowadzenia [art. 43] narusza literę i ducha Konstytucji” oraz że „wyraźnie nie było debaty na temat tak krytycznej zmiany polityki Parlamentu”.
Konstytucja Ghany (w szczególności art. 106, część 2 i 5) wymaga od parlamentarzystów przedstawienia projektów ustaw wraz z towarzyszącymi im memorandami wyjaśniającymi, które szczegółowo opisują, w jaki sposób zapadły decyzje polityczne i jakie rozwiązania miałaby proponowana ustawa. Należy go złożyć na 14 dni przed debatą nad decyzją. W czasie, gdy w marcu 2020 r. debatowano w parlamencie nad nową ustawą o Komisji Kontroli Środków Odurzających, poprawka dotycząca legalizacji medycznej marihuany (znana jako art. 43) była omawiana tylko krótko (w sumie 12 minut), zanim została poddana pod głosowanie i zatwierdzona. Poprawka ta nie została jednak wcześniej wprowadzona (tj. opublikowana 14 dni przed debatą wraz z uzasadnieniem). Zostało to uznane za niekonstytucyjne i wystarczające do unieważnienia wniosku Sądu Najwyższego, eliminując proces prawny ubiegania się przez firmy zajmujące się konopiami medycznymi o pozwolenie na uprawę.
Benjamin Tachie Antiedu, prywatny prawnik, oświadczył że decyzja Sądu Najwyższego o unieważnieniu nowelizacji medycznej marihuany była niepotrzebna, ponieważ Parlament ma uprawnienia do zmiany ustaw bez konieczności publikowania ich w formie memorandum. Argumentował, że gdyby Sąd Najwyższy wymagał, aby każda poprawka do jakiejkolwiek ustawy była składana w memorandach przed ich wystąpieniem, uchwalenie jakiejkolwiek ustawy byłoby długim i pracochłonnym procesem i podważyłoby władzę Parlamentu.
Loglo dodał, że organizacje społeczeństwa obywatelskiego dążą do trwałego rozwiązania tego błędu konstytucyjnego, starając się złożyć poprawkę, która ponownie wprowadziłaby przepis dotyczący medycznej marihuany wraz z wymaganym uzasadnieniem. Nowa poprawka może również oferować dalsze zmiany, takie jak usunięcie CBD z listy substancji kontrolowanych, a także zmienić system kar w prawie Ghany; nowa ustawa o Komisji Kontroli Środków Odurzających podkreśla, że zażywanie narkotyków jest problemem zdrowia publicznego, a wyroki za używanie narkotyków powinny zostać zmienione, aby to odzwierciedlić.
Legalna marihuana może działać w ramach międzynarodowych traktatów o kontroli narkotyków
Co ciekawe, powód początkowo stwierdził, że sekcja 43 naruszała trzy międzynarodowe traktaty o kontroli narkotyków; jednak Sąd Najwyższy odrzucił ten argument, ponieważ przemysł medycznej marihuany może legalnie istnieć w ramach międzynarodowych traktatów o kontroli narkotyków.
Argumentowanie, że działania zmierzające do legalizacji medycznej marihuany są sprzeczne z traktatami międzynarodowymi, jest posunięciem często stosowanym przez prohibicjonistów na całym świecie, aby zapobiec jakimkolwiek zmianom w polityce narkotykowej. Jest to jednak błędne odczytanie celu konwencji międzynarodowych, ponieważ chronią one prawo do medycznego stosowania substancji kontrolowanych.
Wspaniale jest widzieć zgodność Sądu Najwyższego z taką interpretacją prawa. Loglo powiedział TalkingDrugs, że polityka konopna Ghany jest obserwowana z zainteresowaniem ze strony aktywistów konopnych i firm na całym kontynencie afrykańskim, ponieważ jej podejście do regulacji prawnych może być naśladowane przez inne narody o podobnych systemach politycznych.
Przeprowadzono analizę potencjalnych korzyści płynących z konopi indyjskich prowadzone w 2021, podkreślając potencjalne korzyści ekonomiczne narodu wynikające z regulacji prawnych marihuany medycznej i konopi do użytku wewnętrznego i globalnego eksportu. Jednocześnie Biuro ONZ ds. Narkotyków i Przestępczości podkreśliło w swoich Światowy raport narkotykowy 2022 ważna rola, jaką Ghana odgrywa na regionalnym rynku nielegalnej marihuany: afrykańskie państwa członkowskie często wspominają o tym kraju jako o znaczącym kraju produkującym i tranzytowym rośliny.
Potencjalna uprawa konopi indyjskich, czy to jako uprawa przemysłowa, czy lecznicza, może być dobrodziejstwem dla gospodarki kraju. Ta sprawa sądowa pokazuje, że chociaż przepisy dotyczące kontroli narkotyków muszą być wdrażane prawidłowo i zgodnie z wymogami konstytucyjnymi, traktaty międzynarodowe nie mają żadnej władzy w podejmowaniu decyzji przez rząd krajowy, zwłaszcza w przypadku dyskusji na temat stworzenia prawnie regulowanego rynku medycznego. Dotyczy to nie tylko marihuany medycznej, ale także wszelkich substancji kontrolowanych, co do których stwierdzono potencjalne zastosowania medyczne lub terapeutyczne.
