Przyłapanie z narkotykami może być bardzo stresującym wydarzeniem w życiu ludzi. Rejestry karne dotyczące posiadania narkotyków na własny użytek mogą zrujnować karierę i szanse oraz kosztować policję i system prawny dużo czasu i pieniędzy za niepewny zysk.
Dodatkowym problemem jest to, że prawa nie są jednakowo stosowane w kulturach ze znacznymi uprzedzeniami rasowymi. Na przykład brytyjska organizacja Release i ostatnio London School of Economics opublikował raport – „Kolor niesprawiedliwości: „Rasa”, narkotyki i egzekwowanie prawa w Anglii i Walii” – pokazujący, że czarni byli zatrzymywani i poszukiwani w poszukiwaniu narkotyków prawie dziewięciokrotnie częściej niż biali i że pomimo niższych wskaźników zażywania czarnych skazanych za posiadanie konopi 11.8 razy częściej niż białych.
Jednak od dawna podejrzewaliśmy, że podejście policji do osób używających narkotyków może różnić się na całym świecie i że sposób, w jaki policja traktuje ludzi, może mieć wpływ nie tylko na zdrowie publiczne, prawa człowieka i wymiar sprawiedliwości, ale także na kształtowanie przyszłości postawy wobec policji, takie jak zaufanie. Ale nigdy nie mieliśmy możliwości przetestowania tego… aż do teraz.
W ramach Global Drug Survey (GDS) w 2017 r. włączyliśmy pierwszy moduł dotyczący działań policji w zakresie narkotyków. Ujawniło to znaczące różnice w doświadczeniach policyjnych osób używających narkotyków na całym świecie. Na przykład odkryliśmy, że po uwzględnieniu rozpowszechnienia używania narkotyków osoby używające narkotyków były 4.8 razy bardziej narażone na kontakt z policją, jeśli mieszkały we Włoszech lub Szkocji niż w Nowej Zelandii.
W przypadku GDS2019 rozszerzyliśmy to jeszcze bardziej – przyglądając się doświadczeniom policyjnym w większej liczbie krajów (>36) i włączając nowsze metody działań policyjnych (np. drogowe testy narkotykowe) oraz pytając o stosunek do policji. Na przykład, czy ufasz policji w swoim kraju i czy byłbyś skłonny pomóc policji, gdyby została o to poproszona.
Nieco ponad 52,000 2019 respondentów GDS23.7 ukończyło moduł policji narkotykowej – wszyscy, którzy używali nielegalnych narkotyków w ciągu ostatniego roku. W całej globalnej próbie 12 procent wszystkich osób, które niedawno używały narkotyków, zgłosiło, że w ciągu ostatnich 12 miesięcy spotkało policję w związku z używaniem narkotyków. Australia i Dania odnotowały najwyższy odnotowany wskaźnik policyjnych spotkań z osobami zażywającymi narkotyki w ciągu ostatnich 51.1 miesięcy: odpowiednio 50.5 procent i 11.3 procent. Z kolei Nowa Zelandia miała jeden z najniższych wskaźników (XNUMX proc.).
Jednak wzorce działań policyjnych ponownie różniły się w poszczególnych krajach, na przykład pod względem używania psów do wykrywania narkotyków w porównaniu z zatrzymywaniem i rewizją.
Porównania GDS2017 i GDS2019 sugerują, że większość metod policyjnych pozostała dość stabilna, ale w wielu krajach wzrosła liczba spotkań policji z psami do wykrywania narkotyków (średnia światowa 9.5% respondentów w GDS2017 w porównaniu z 14.7% w GDS2019), szczególnie w Australii , Danii, Włoszech i Anglii. Czy to ma znaczenie? Tak, jak wiemy, psy wykrywające narkotyki częściej zachęcają do zachowań wysokiego ryzyka, np. ludzie spożywają wszystkie swoje narkotyki, aby uniknąć przyłapania na ich posiadaniu.
Co ciekawe, większość respondentów (wszystkich osób zażywających narkotyki) miała przychylny stosunek do policji. 50 procent respondentów stwierdziło, że policja często/dość często traktuje ludzi z godnością i szacunkiem, a 49.5% stwierdziło, że policja często/dość często podejmuje sprawiedliwe i bezstronne decyzje. Ale ci, którzy byli niedawno kontrolowani przez policję, mieli mniej przychylne nastawienie i rzadziej zgłaszali, że pomogliby policji, gdyby zostali o to poproszeni. Co ważne, mamy też pierwsze dowody na to, że stosunek ludzi do policji może się różnić w poszczególnych krajach. Na przykład postawy osób zażywających narkotyki wobec policji były bardziej przychylne w Nowej Zelandii – w tym tych, które były policyjne. Z kolei w Stanach Zjednoczonych i Niemczech stosunek do policji był mniej przychylny, zwłaszcza wśród tych, którzy niedawno byli nadzorowani.
Mamy znacznie więcej analiz danych do wykonania. Jednak wyniki te sugerują, że lokalne doświadczenia policji w stosunku do osób używających narkotyków nadal różnią się na całym świecie. Sugerują ponadto, że kraje mają wiele możliwości wyboru zakresu i charakteru nadzorowania osób używających narkotyków: czy chcą być bardziej zaangażowani, czy nie? Wreszcie zaczynają sugerować, że niezależnie od kraju, w którym mieszkasz, policja i rządy mogą mieć żywotny interes w budowaniu bardziej sprawiedliwych proceduralnie odpowiedzi na osoby używające narkotyków.
Dowiedz się więcej o Globalne badanie narkotyków.
*Dr Caitlin Hughes – starszy pracownik naukowy, Narodowe Centrum Badań nad Narkotykami i Alkoholem, UNSW Australia
*Profesor Adam R. Winstock – założyciel i dyrektor generalny Global Drug Survey
