Australijskie media przedstawiają problematyczne używanie lodu jako „epidemię”, ale takie nadmierne opisywanie najbardziej ekstremalnych konsekwencji używania lodu może być niedokładne i niebezpieczne.
Australijskie media są pełne doniesień o widocznej epidemii problematycznego używania krystalicznej metyloamfetaminy („lód”).
„Lody przerażający uściskNews.com.au donosi: „Epidemia narkotykowa w Australii: jaki jest lód łzawienie nasz kraj osobno".
„Lód panuje w całej Australii”, Daily Telegraph roszczenia.
Nie tylko media drukowane robią sensację z występowania lodu. W lutym Australian Broadcasting Corporation uruchomiła nowy serial dokumentalny pt.Lodowe wojny”, który wabi widzów trzymającymi w napięciu scenami nalotów na laboratoria i konfiskat narkotyków.
Więc jak bardzo jest rozpowszechniony?
26 marca Australijska Komisja Wywiadu Kryminalnego (ACIC) opublikowała dane dotyczące monitorowania używania narkotyków raport na podstawie analizy ścieków.
Wśród przebadanych substancji – w tym kokainy, MDMA i fentanylu – najczęściej wykrywanym narkotykiem była metyloamfetamina. Według raportu „spożycie innych stymulantów było ogólnie znacznie niższe” niż lodu.
Chociaż ten raport potwierdza podejrzenia, że używanie lodu jest bardziej powszechne niż wielu innych narkotyków, nie wskazuje na „epidemię”.
W lutym dr Nicole Lee, profesor nadzwyczajny w australijskim National Drug Research Institute, upierała się, że twierdzenia mediów, że używanie lodu stało się epidemią, są nieprawdziwe. w rozmowy kwalifikacyjnej w programie ABC Adelaide's Mornings dr Lee skrytykował medialne przedstawianie wykorzystania lodu i starał się odnieść do błędnych przekonań dotyczących niedawnej zmiany trendów użytkowania.
Według badań dr Lee, wskaźniki zużycia lodu przez cały okres użytkowania pozostały względnie stałe i najprawdopodobniej spadły w ciągu ostatnich 15 lat.
Istnieje jednak istotna kwestia, którą należy się zająć; „nie zaobserwowaliśmy wzrostu liczby osób używających, ale zauważyliśmy wzrost liczby osób mających problemy”, wyjaśnił dr Lee.
Dodała, że zamiast zmniejszać ryzyko, przesadne relacje i kampanie mogą w rzeczywistości pogarszać problem, zwiększając stygmatyzację.
Źródło: Australia Departament Zdrowia
W 2015 roku Australia uruchomiła 11 milionów dolarów „Lód niszczy życie” kampanii skupiającej się wyłącznie na objawach psychotycznych związanych z używaniem lodu.
jeden ogłoszenie przedstawia młodego mężczyznę, rzekomo pod wpływem lodu, który atakuje dwóch policjantów i pielęgniarkę, po czym rzuca krzesłem przez pokój, rozbijając okno. Inny szczególnie makabryczny kawałek pokazuje kobietę wbijającą się w jej skórę, aby usunąć robale, które według niej pełzają pod spodem.
Dr Lee podkreśla, że tylko 25 procent osób, które regularnie używają lodu, doświadcza „pewnego rodzaju agresywnych lub psychotycznych objawów”.
Twierdzi, że „przekazy strachu” przekazywane przez finansowane przez rząd kampanie medialne są stygmatyzujące i przynoszą efekt przeciwny do zamierzonego; mogą sprawić, że ludzie poczują się zawstydzeni dyskutowaniem lub szukaniem pomocy w związku z problematycznym używaniem narkotyków.
Ponadto, jak mówi dr Lee, „czasami te taktyki zastraszania i kampanie medialne mogą w rzeczywistości zwiększyć zainteresowanie młodych ludzi używaniem”.
Obawy dotyczące niezamierzonych konsekwencji kampanii medialnych wywołujących strach są poparte badaniami naukowymi na ten temat.
Szeroko cytowany rok 2008 ewaluację Montana Meth Project w USA, kampania reklamowa, która w podobny sposób przedstawia ekstremalne konsekwencje używania lodu za pomocą obrazów graficznych, wykazała trzykrotny wzrost liczby nastolatków, którzy postrzegali używanie lodu jako nie ryzykowne po sześciu miesiącach ekspozycji na kampanię. W tym samym badaniu około połowa nastolatków uważała, że reklamy wyolbrzymiają skutki używania lodu.
Według Drug Policy Alliance, „w ośmiu oddzielnych ocenach rządowych [amerykańskiej Narodowej Młodzieżowej Kampanii Antynarkotykowej w Mediach] stwierdzono, że reklamy nie miały wymiernego wpływu na zażywanie narkotyków przez młodzież”.
Media mogą fałszywie przedstawiać zagrożenie związane z używaniem lodu w Australii, ale niedocenianie szkód związanych z narkotykiem jest równie problematyczne.
Podczas dyskusji okrągłego stołu zwołanej w 2015 r. przez niezależny think tank Australia21, zarówno funkcjonariusze organów ścigania, jak i pracownicy służby zdrowia podzielali wzajemne zrozumienie pilnej potrzeby reformy narkotykowej.
W streszczenie ukończenia raport, Czy Australia może skuteczniej i bezpieczniej reagować na narkotyki?, Australia21 ostrzegała, że współczesne stygmatyzujące podejście do narkotyków hamuje postęp.
„Mamy nadzieję, że kultura polityczna w polityce narkotykowej wkrótce ulegnie zmianie, a obszar zdominowany przez wiele lat przez moralizm, stygmatyzację i kampanie zastraszania będzie w coraz większym stopniu zdominowany przez współczucie, szacunek dla dowodów, efektywność kosztową, szacunek dla praworządności i poszukiwanie lepszych rezultatów”.
Wydaje się mało prawdopodobne, aby wielu przedstawicieli mediów posłuchało ostrzeżeń ekspertów dotyczących doniesień, które stawiają na pierwszym miejscu wartość szokującą, ponieważ takie relacje sprzedają gazety. Być może jednak rząd uzna niepowodzenia i niebezpieczeństwa związane z takimi kampaniami.
