Na całym świecie rozpowszechnienie zażywania narkotyków przekracza granice, narodowości i dane demograficzne. Biuro Narodów Zjednoczonych ds. Narkotyków i Przestępczości (UNODC) szacunkowa że prawie 300 milionów ludzi (około 5.8% światowej populacji) używało nielegalnych narkotyków na świecie w zeszłym roku. W USA, kolejna ankieta podkreślono, że 20% uczniów szkół średnich zażyło narkotyki w ciągu ostatniego roku: oznacza to około 3.5 miliona nastolatków, grupę szczególnie wrażliwą i podatną na sugestię, o ograniczonej edukacji na temat narkotyków, funkcjonującą w sferze ciągłej presji społecznej i zmieniających się norm społecznych.
Podczas gdy Stany Zjednoczone były w większości odpowiedzialne za stworzenie globalnej wojny z narkotykami, obecnie coraz bardziej przechodzą w stronę bardziej postępowych stanowisk w kwestii narkotyków. większość Amerykanów opowiada się za koniec prohibicji marihuany, konieczność natychmiastowego działania w celu zapobieżenia większej liczbie zgonów związanych z narkotykami, stwarzają bezprecedensową okazję do zmiany sposobu postrzegania narkotyków.
Jednak jedną z kluczowych grup populacji, która pozostała niezmienna w kwestii najlepszego podejścia do narkotyków, ich stosowania i szkód, są młodzi ludzie. W USA – i w większości krajów świata również – większość systemów pedagogicznych traktuje narkotyki w sposób prohibicyjny: jak powszechnie się spopularyzowało, dominującym podejściem jest „po prostu powiedz nie”. Program DARE, główny amerykański system edukacji narkotykowej, został szeroko zdyskredytowany zarówno u siebie w domu oraz za granicąSkuteczniejszy program na szeroką skalę jeszcze nie powstał.
Rhana Hashemi z Poznaj narkotyki postawiła sobie za cel życiowe zastąpienie podejścia „Po prostu powiedz nie” w edukacji na temat narkotyków podejściem bardziej uwzględniającym traumę, opartym na dowodach i skoncentrowanym na ograniczaniu szkód: „Po prostu powiedz, że wiesz”.
Stawianie czoła największym wyzwaniom
Wiedz, że narkotyki mają pilotowany ich oparty na dowodach naukowych, uwzględniający traumę i kompleksowy program edukacji na temat narkotyków zwany „Pharmakon” wdrożony w różnych kalifornijskich szkołach publicznych na przestrzeni ostatnich sześciu lat, gdzie postępowa polityka i podejście nauczycieli stworzyły przyjazne środowisko do opracowywania nowej generacji programów edukacji na temat narkotyków dla młodzieży.
Podczas gdy praca w tych bardziej akceptujących środowiskach oznacza większy sukces, Hashemi była zainteresowana wprowadzeniem nowego programu nauczania w miejscach, które naturalnie wahałyby się przed bardziej postępowymi modelami edukacji antynarkotykowej. Dlatego zwróciła wzrok w stronę Tennessee, historycznie bardzo konserwatywnego stanu politycznie, który wymaga delikatności i dyplomacji podczas poruszania się po obszarze edukacji antynarkotykowej w ogóle. Tennessee ma silnie antynarkotykowe stanowisko i retorykę, z oficjalne źródła powołując się na fakt, że „80% przestępstw w Tennessee ma jakiś związek z narkotykami”.
„Stan Tennessee zwrócił się do mnie w sprawie… edukacji antynarkotykowej dla młodzieży. Staraliśmy się współpracować w ramach wytycznych wartości promowanych przez stan Tennessee, aby w znaczący sposób zająć się i złagodzić skutki kryzysu fentanylu, który ogarnął kraj, a także podjąć środki w celu poprawy bezpieczeństwa uczniów, pomagając im zrozumieć realia zażywania narkotyków szerzej, poprzez pryzmat oparty na dowodach”.
„Po ponad dekadzie pracy w bardziej postępowych obszarach pomyślałem, że jeśli Know Drugs może zapewnić opartą na rzeczywistości, współczującą i kompleksową edukację na temat narkotyków w Tennessee, możemy to zrobić wszędzie. Proces obejmował wiele rozmów, wywiadów, iteracji i poprawek, ale ostatecznie stworzyliśmy produkt, z którego jestem dumny i który jest zgodny z ich kulturą i kontekstem. Utrzymuje filozofię i etos redukcji szkód, jednocześnie spotykając się ze stanem, w którym się znajdują” — powiedział Hashemi.
Hashemi, wspólnie z państwowymi edukatorami, opracował trzyczęściowy program nauczania dla dwóch grup wiekowych – uczniów szkół średnich i młodych dorosłych w wieku 18–25 lat – który wkrótce będzie dostępny na stronie internetowej departamentu zdrowia psychicznego stanu Tennessee:
- Edukacja na temat fentanylu i zapobiegania przedawkowaniu: Wersja dla młodych dorosłych miała mniej ograniczeń i zawierała informacje o paskach testowych na obecność narkotyków i naloksonie. Wersja dla uczniów szkół średnich w wieku od 15 do 18 lat nie mogła jednak obejmować tych tematów. Zamiast tego skupiała się na zrozumieniu skażenia narkotykami, identyfikacji objawów przedawkowania, z kim skontaktować się po pomoc i korzystaniu z pozycji bezpiecznej.
- Rozwój mózgu, zaburzenia zdrowia psychicznego i używanie substancji psychoaktywnych: Ta część skupiała się na tym, jak chemia mózgu, rozwój mózgu i używanie narkotyków oddziałują na siebie, a także jak ryzyko zaburzeń związanych z używaniem substancji wzrasta wraz z powtarzającym się używaniem. Podkreślono w niej również zdrowe strategie radzenia sobie, zachęcono nastolatków do zastanowienia się nad swoimi wartościami i obszarami rozwoju oraz nad tym, jakie wybory byłyby z nimi zgodne. Przekaz dotyczył tego, na co mogliby powiedzieć „tak” w tym czasie, zamiast po prostu powiedzieć „nie” narkotykom, ze zrozumieniem nauki o narkotykach, a także tego, jak wyznaczać intencje i granice.
- Wspieranie przyjaciół, którzy biorą narkotyki: Ten segment kładł nacisk na strategie komunikacji bez oceniania i współczującą ciekawość, aby pomóc uczniom nauczyć się, jak wspierać przyjaciół, którzy mogą używać narkotyków na różnych poziomach częstotliwości i uzależnienia. Przygotował uczniów do tego, jak wspierać przyjaciela, który wyraża zainteresowanie używaniem narkotyków, i jak będzie to wyglądać i odczuwać w zależności od przyjmowanych lub mieszanych narkotyków.
Tworzenie i upowszechnianie lepszej edukacji na temat narkotyków
Powszechna potrzeba bardziej skutecznego, realistycznego i wszechstronnego podejścia do edukacji młodzieży na temat narkotyków zaczyna zapewniać Know Drugs stałe możliwości w innych stanach.
„Współpracowałem z Illinois, aby pomóc w opracowaniu pierwszego nakazu stanowego dotyczącego tego, czego należy uczyć w szkołach w kwestii narkotyków. W tamtym czasie nie było nakazów rządowych określających wymagane tematy edukacji narkotykowej — w przeciwieństwie do edukacji seksualnej, gdzie niektóre stany mają jasne wytyczne. Na przykład stany takie jak Kalifornia nakazują nauczanie antykoncepcji, bezpiecznych praktyk seksualnych, a nawet aborcji, podczas gdy stany konserwatywne mogą zakazać takich tematów.
W dziedzinie edukacji narkotykowej nie było jednak takich nakazów, standardów ani zaleceń. Szkoły mogły wybierać spośród różnych programów nauczania opartych na dowodach, ale wiele z nich było przestarzałych i nieistotnych dla obecnego kryzysu fentanylu. Ponadto wiele szkół nie chciało korzystać z gotowych programów nauczania. Wolały projektować własne materiały, aby pasowały do ich kultury, kontekstu i praktycznych ograniczeń czasowych i kadrowych”.
Illinois starało się rozwijać swoje istniejące podejście, tworząc zestaw nakazów, które szkoły w różnych hrabstwach mogłyby wykorzystać do kierowania swoim programem edukacji antynarkotykowej. Ostatecznie Illinois zbudowało swoje ramy na fundamencie Bezpieczeństwo przede wszystkim program nauczania — pierwszy w kraju program edukacji na temat narkotyków oparty na ograniczaniu szkód dla szkół średnich, który Hashemi pomógł stworzyć we współpracy z Drug Policy Alliance.
Hashemi i jej współpracownicy w stanie stworzyli projekt tego, co powinno zawierać prawo stanowe nakazujące kompleksową edukację antynarkotykową. W rezultacie powstał projekt ustawy znany jako Prawo Louise'a, który przeszedł z dwupartyjnym poparciem i jest obecnie wdrażany. Każde hrabstwo w Illinois może zaprojektować własny program nauczania, ale musi przestrzegać określonych zasad dotyczących tego, co jest niezbędne do uwzględnienia w edukacji antynarkotykowej, zgodnie z planem.
Zmieniające się postrzeganie narkotyków przez opinię publiczną i politykę wobec nich w Stanach Zjednoczonych doprowadziły do radykalnej zmiany – w kulturowym zamieszaniu wokół naszego zbiorowego stosunku do narkotyków, młodzież jest najbardziej narażona na potencjalne konsekwencje naszego skomplikowanego stosunku społecznego do zmieniających umysł cząsteczek.
„Nie wystarczy nauczyć dzieci, co myśleć o narkotykach. Podaż narkotyków, kultura narkotykowa, polityka narkotykowa zmieniają się tak szybko. Edukacja nowej generacji na temat narkotyków uczy dzieci w jaki sposób myśleć o narkotykach w sposób zintegrowany z nauką o ich unikalnych ciałach i mózgach, historią, mediami, polityką i bezpieczeństwem. W ten sposób nie będziemy już bawić się w whack-a-mole w edukacji narkotykowej, próbując nadążyć za zmieniającymi się czasami”.
