Matki w Wielkiej Brytanii, USA, Kanadzie i poza nią opowiadają się za reformą polityki narkotykowej; dla wielu ich rzecznictwo następuje po śmierci lub uwięzieniu ich dziecka w wyniku wojny narkotykowej.
W Kanadzie grupa matek – Leslie McBain, Petra Schulz i Lorna Thomas – rozwinął więź po tym, jak każde z nich straciło syna z powodu braku wsparcia publicznej służby zdrowia dla osób zażywających narkotyki. Dwóch młodych mężczyzn zmarło w wyniku przedawkowania opioidów, a jeden odebrał sobie życie, zmagając się z używaniem kokainy i problemami ze zdrowiem psychicznym. Trzy matki założyły organizację, Mamusie Zatrzymaj Szkody, która opowiada się za różnymi środkami ograniczania szkód, w tym za zwiększeniem dostępu do nalokson (lek, który odwraca skutki przedawkowania opioidów) oraz przepisy „Dobrego Samarytanina”, które prawnie chronią osoby przed ściganiem, jeśli wezwą pogotowie w przypadku przedawkowania narkotyków.
Marie Agioritis, członek zarządu Mamusie Zatrzymaj Szkody która dołączyła do grupy po śmierci syna w 2015 roku, powiedziany że „nastąpiło natychmiastowe połączenie. Wszystkie te podobnie myślące kobiety, które chcą inspirować do zmian. To ta sieć kobiet łączących się ze złamanymi sercami”.
Podobne ruchy powstały także na południe od granicy – w USA. Moms United, aby zakończyć wojnę z narkotykami zainscenizowali kampanię internetową – Puste Krzesło przy Świątecznym Stole – w Święto Dziękczynienia lub Boże Narodzenie corocznie od 2012 roku. W ramach kampanii ludzie przesyłają zdjęcia, które pokazują, jak ich rodziny są rozdarte „z powodu uwięzienia bliskiej osoby; przypadkowe przedawkowanie; zostali skrzywdzeni lub zabici w wyniku przemocy związanej z wojną narkotykową; lub gubią się na ulicach z powodu problemów z narkotykami”, zgodnie z niedawnym komunikatem prasowym.
Obie grupy również połączyli siły szerzyć świadomość na temat znaczenia środków redukcji szkód z #SłuchajMamy kampania. To przedsięwzięcie wspiera szkolenie pracowników służby zdrowia w zakresie opieki nad osobami uzależnionymi opartej na dowodach, podkreśla potrzebę zapewnienia edukacji na temat bezpieczniejszego używania narkotyków i ostatecznie odrzuca powszechne i często szkodliwe podejście „twardej miłości”, często skierowane do osób używających narkotyków poprzez ich rodziny.
Podobnie w Wielkiej Brytanii wiele matek i innych członków rodzin zjednoczyło się w walce o opartą na dowodach i skoncentrowaną na osobie reformę polityki antynarkotykowej ze względu na wpływ prohibicyjnych przepisów na ich rodziny.
Organizacja z siedzibą w Wielkiej Brytanii Czyjeś dziecko to międzynarodowa sieć rodzin, które prowadzą kampanię na rzecz położenia kresu kryminalizacji używania narkotyków i często opowiadają się za prawną kontrolą i regulacją narkotyków. Jedna z brytyjskich członkiń grupy, Anne-Marie Cockburn, straciła córkę w wyniku przypadkowego przedawkowania MDMA w 2013 roku. Od tej tragedii niestrudzenie prowadzi kampanię na rzecz położenia kresu kryminalizacji, a w wsparcie regulacji prawnych:
„Powiedziałem, że „Marta chciała się naćpać, nie chciała umrzeć”. Wszyscy rodzice woleliby jedną z tych opcji od drugiej. I chociaż nikt nie chce, aby narkotyki były sprzedawane dzieciom, gdyby Marta miała prawnie uregulowane leki przeznaczone dla dorosłych, opatrzone ostrzeżeniami zdrowotnymi i instrukcjami dotyczącymi dawkowania, nie wzięłaby dawki 5-10 razy większej od bezpiecznej”.
Chociaż te grupy matek – i innych członków rodzin – nie są liczne, ich historie są ważne dla zmiany narracji na temat używania narkotyków i pomagają zmienić nastawienie społeczeństwa do polityki antynarkotykowej. Niezwykle ważne jest, aby decydenci wysłuchali ich historii, a inni działacze – aby podnieśli na duchu i wzmocnili głosy niektórych ludzi najbardziej zdruzgotanych niepowodzeniami globalnej wojny narkotykowej.
