(Źle nazwana) „wojna z narkotykami” w Meksyku została ogłoszona w grudniu 2006 roku przez byłego prezydenta Felipe Calderona. Pomimo brutalnych skutków tej wojny i wielu podejść do niej, jakie przyjęli różni prezydenci, doszło do pogorszenia wyników, szczególnie w postaci zabójstw kobiet i innych przejawów przemocy na tle płciowym na całym terytorium.
(Uwaga autora: Termin „kobietobójstwo" jest używany zamiast kobietobójstwa w Meksyku i innych krajach Ameryki Łacińskiej jako termin polityczny, który podkreśla odpowiedzialność państwa za ułatwianie tej zbrodni. Państwo i wywołana przez nie przemoc strukturalna ponoszą odpowiedzialność za swoją niezdolność do zapobieżenia tej zbrodni).
Ostatnie dane National Search Commission ujawniły, że w Meksyku zaginęło ponad 90,000 2006 osób, większość z nich od 4,000 r., a ponad XNUMX XNUMX tajne masowe groby zostały znalezione przez rodziny ofiar i aktywistów. Trudno ogarnąć rozmiary tragedii. Brak spójnych i przejrzystych rejestrów utrudnia ustalenie dokładnej liczby ofiar.
Militaryzacja bezpieczeństwa publicznego jest stałym elementem meksykańskiej wojny z narkotykami, powszechnie rozumianej jako uzbrojenie oraz zwiększenie siły i obecności terytorialnej. Jednak militaryzacja ma miejsce, gdy państwo legitymizuje siły zbrojne w sektorach poza tradycyjnymi kwestiami związanymi z „bezpieczeństwem”. Godnym uwagi obecnym przykładem jest aktywny udział armii i Gwardia Narodowa (którym jest obecny prezydent próbuje zmilitaryzować oficjalnie) podczas programów szczepień przeciwko COVID-19 oraz w projekcie budowy nowego lotniska.
Podczas gdy Meksyk doświadczył ogólnego wzrostu przemocy od początku wojny z narkotykami, jej wpływ na ludzi był asymetryczny. Perspektywa płci jest coraz bardziej niezbędna do zrozumienia złożonych kwestii kształtujących wojnę z narkotykami.
W jaki sposób wojna z narkotykami jest związana z przemocą ze względu na płeć w Meksyku?
Uzasadnienie działań militarnych wynika głównie z prohibicyjnej logiki wojennej, rozumującej, że istnieje pilne zagrożenie dla państwa, któremu należy za wszelką cenę zaradzić. Jednak w rzeczywistości ta (rzekoma) wojna z przestępczością zorganizowaną była wojną przeciwko ludziom, zwłaszcza tym, którzy są bezbronni i dyskryminowani, jak to ma miejsce w przypadku kobiet, ubogich, rasistowskich i/lub członków LGBTQIA + społeczność.
Widzimy, że meksykańska wojna z narkotykami zakończyła się fiaskiem nawet w ramach jej własnych, wyraźnie deklarowanych celów państwowych; na przykład liczba karteli działających w kraju podwoił się z wieloma założonymi przez byłych wojskowych.
skutki tej wojny waha się od zwiększonej ogólnej przemocy, niszczenia tkanki społecznej i długiej listy naruszeń praw człowieka: torturować, zabójstw, kobietobójstw i wymuszonych zaginięć. Połączenie społecznego napiętnowania wokół tematów związanych z narkotykami, uprzedzeń wobec osób zażywających narkotyki oraz kultury gwałtu doprowadziło władze i szersze społeczeństwo do obwiniania, odczłowieczania i dyskredytowania ofiar (w tym w zabójstwach kobiet), powodując ponowną wiktymizację. Ponadto poziomy zatrzymania i uwięzienie kobiet przestępczości związanej z narkotykami wzrosła wykładniczo, wpływając również na ich rodziny i społeczności.
Morderstwa kobiet w Meksyku
Powszechnie uważa się, że kobietobójstwo ma miejsce w sferze bardziej prywatnej lub intymnej, a wojna z narkotykami jest bardziej związana z obszarami publicznymi, gdzie przestępczość zorganizowana i państwo są głównymi aktorami konfliktu, ale to nieprawda. Istotne jest, aby zakwestionować te zakorzenione pojęcia, uznając, że kobietobójstwa są związane z wojną z narkotykami.
Trzy dekady temu Ciudad Juárez, miasto na północnej granicy Meksyku, przyciągnęło międzynarodową uwagę jako epicentrum kobietobójstw. W trakcie negocjacji układu NAFTA, które stworzyły nową dynamikę handlu między Meksykiem, Stanami Zjednoczonymi i Kanadą, Melissa Wright napisał ważne prace etnograficzne o maquile: fabryki tanich, wysokiej jakości, pracochłonnych procesów produkcji, montażu i eksportu, w których pracowały głównie ofiary kobietobójstwa w Ciudad Juárez. Przemoc wobec kobiet była dodatkowo spotęgowana przez okropne warunki pracy w maquilas, gdzie panowały warunki pracy potępiony jako łamanie praw człowieka.
Zabójstwa kobiet, które miały miejsce w latach 90. w Ciudad Juárez, otworzyły dyskusje na temat czynników ekonomicznych, które wpływają na przemoc ze względu na płeć, rynków o wysokim popycie, implikacji kapitalistycznej logiki kobiet jako „ciał jednorazowego użytku”, sposobów i znaczenia zabijania kobiet i odsłonięta, a także strukturalny poziom tej przemocy.
Zabójstwa kobiet w Ciudad Juárez pokazują, że przemoc wobec kobiet w Meksyku nie jest niczym nowym. Jednak istnieją nowe wzorce, które doprowadziły do wzrost kobietobójstw i zabójstw kobiet od czasów rządu Calderóna, które należy uznać. Podobnie jak w przypadku przemocy związanej z przestępczością zorganizowaną, śmiertelna przemoc wobec kobiet rozszerzyła się od północnej granicy na całe terytorium Meksyku.
Rozmieszczenie wojskowe
Organizacja feministyczna przecięcie opublikowali swoje „Dwie wojnyraport na temat przemocy wobec kobiet w Meksyku, analizujący, w jaki sposób konfrontacje, w których brały udział meksykańskie siły zbrojne, miały znaczący wpływ na liczbę zabójstw kobiet i kobietobójstw w latach 2007-2018, uzasadnionych wojną z narkotykami. Analiza ta koncentrowała się nie tylko na uogólnionej przemocy, którą wyzwala militaryzacja, ale także na przemocy sprowokowanej przez samo wojsko. Z raportu wynika, że większość starć miała miejsce między siłami zbrojnymi a domniemanymi grupami przestępczymi i nie zawsze była wynikiem zaplanowanych operacji, ale była spowodowana przypadkowymi patrolami.
Z raportu wynika, że większość starć miała miejsce między siłami zbrojnymi a domniemanymi grupami przestępczymi i nie zawsze była wynikiem zaplanowanych operacji, ale była spowodowana przypadkowymi patrolami. Akronim SEDENA oznacza Sekretariat Obrony Narodowej i SEMAR dla Sekretariatu Marynarki Wojennej. Tabela: Przecięcie
Raport Intersecta zawiera również dwa fundamentalne ustalenia:
- Konfrontacje z udziałem sił zbrojnych nigdy nie wiązały się ze spadkiem zabójstw, ani mężczyzn, ani kobiet. Rozmieszczenie wojsk, oceniane poprzez konfrontacje Sił Zbrojnych, nie przyniosło obiecanych rezultatów. Nie udało się powstrzymać i zredukować przemocy.
- Konfrontacje z udziałem Sił Zbrojnych konsekwentnie wiązały się ze wzrostem liczby zabójstw, zarówno mężczyzn, jak i kobiet. Nie tylko nie powstrzymały i nie ograniczyły przemocy, ale wręcz ją zaostrzyły.
Odkrycia te pokazują, w jaki sposób konfrontacje sił zbrojnych bezpośrednio przyczyniły się do wzrostu poziomu przemocy: zwiększona militaryzacja nie była strategią, która pomogła chronić kobiety lub zmniejszyć przemoc, a wręcz przeciwnie. Pomimo tych informacji, siły zbrojne nadal rozwijają swoją siłę.
Broń palna
Equis Justicia, Intersecta, Data Cívica i Centro de Estudios Ecuménicos to meksykańskie organizacje, które są współautorami raportu na temat przemoc ze względu na płeć z użyciem broni palnej potwierdzając, że broń palna jest coraz częściej wykorzystywana do mordowania kobiet: W 2006 roku trzy osoby na dziesięć straciły życie z powodu broni palnej. Teraz jest to sześć na dziesięć, aw niektórych częściach kraju prawie osiem na dziesięć.
W innym badaniu przeprowadzonej przez CIDE na temat wzrostu przemocy w wojnie narkotykowej wykazało, że między styczniem 2007 a październikiem 2010 różnica w brutalnych zabójstwach z użyciem broni palnej ze względu na płeć znacznie się zwiększyła, z 275 przypadków do 1,643 w przypadku mężczyzn (wzrost o 498%) i z 19 do 155 716 u kobiet (wzrost o XNUMX%).
Trudno jest śledzić broń palną w Meksyku, ponieważ wiele z nich może pochodzić z wojska lub nielegalnego rynku. Ale w ciągu ostatnich 16 lat wojny z narkotykami meksykańskie siły zbrojne otrzymały zwiększony poziom zagranicznej „pomocy”, głównie ze strony USA, z programami takimi jak „Inicjatywa Meridagdzie dostarczali broń, szkolenie wojskowe, amunicję, a nawet psy meksykańskim siłom zbrojnym. Broń była również przemycana przez granicę amerykańsko-meksykańską za pośrednictwem Amerykańskiego Biura ds. Alkoholu, Tytoniu, Broni Palnej i Materiałów Wybuchowych odnotowując w 2014 r że 71.9% broni skonfiskowanej w Meksyku przybyło z USA.
Oczywiste jest, że w złożonym kontekście, takim jak meksykański, nie ma planu ani natychmiastowych rozwiązań. Mimo to znamy wiele kontrproduktywnych skutków strategii i logiki, które są filarami wojny z narkotykami i należy je powstrzymać:
- Prohibicja narkotykowa zaostrza przemoc w handlu narkotykami, a koszty prowadzenia takiej wojny w coraz większym stopniu dotykają kobiety
- Konfrontacje między siłami zbrojnymi a domniemanymi grupami przestępczymi przyczyniły się do wykładniczej przemocy. Na końcu tej przemocy jest coraz więcej kobiet
- Rosnąca militaryzacja wojny z narkotykami spowodowała napływ broni z „Globalnej Północy” i armii meksykańskiej, zachęcając handlarzy narkotyków do uzbrojenia.
W kontekście wojny nie może być sprawiedliwości i wolności dla kobiet. Dyskusje na temat polityki narkotykowej muszą odnosić się do perspektywy płci i perspektywy przekrojowej, ponieważ dodanie perspektywy płci do analizy tej wojny pomaga wykazać jej daremność i koszty ludzkie. Zbadanie pierwotnych przyczyn przemocy ze względu na płeć w Meksyku koniecznie obejmuje analizę wpływu, jaki ta bezsensowna wojna ma na kobiety i osoby LGBTQIA+ oraz uznanie, że niektóre z obecnie podejmowanych środków, takie jak reakcje karne, mogą nie przyczynić się do transformacji strukturalnej potrzebnej do demontażu płci przemocy opartej na długoterminowej perspektywie.
