Gdzie podział się cały prawdziwy mefedron?

Według doniesień oryginalny legalny mefedron różni się od mefedronu, który pojawił się po zakazie, zarówno pod względem pozytywnych, jak i negatywnych skutków. A może to był zupełnie inny lek?

Dla ludzi, którzy pamiętają suszę MDMA z lat 2009/2010, wspomnienia nie zawsze są dobre. Mefedron wypełnił próżnię i był tani, łatwo dostępny i (przez pewien czas) legalny. Było też zbyt pikantne, śmierdziało jak kocie siki i miało wiele paskudnych skutków ubocznych, które sprawiły, że wiele osób tęskniło za powrotem MDMA. 

A jednak dla wielu innych dni mefedronu są coraz częściej wspominane przez ciepłą mgłę nostalgii. Według ludzi na internetowych forach narkotykowych, większość mefedronu, który został wyprodukowany od czasu wprowadzenia zakazu, to słabsza, mniej euforyczna substancja, która nie jest na tym samym poziomie co produkty sprzed zakazu, niezależnie od tego, ile konsumują.

Wszędzie, gdzie mówi się o mefedronie, można znaleźć takie komunikaty:

„Chciałbym tylko, żeby było tak dobrze, jak za dawnych czasów. Robienie tej pierwszej linijki było najlepszym uczuciem, całkowicie niezrównanym. Bez względu na to, jak dobre są te rzeczy w dzisiejszych czasach, po prostu nie czuję się tak samo”.

„Wierzę, że wszystkie mcat sprzed zakazu pochodziły z jednej fabryki w Chinach, która z powodu złych praktyk czyszczenia produkowała mcat z wieloma pozostałymi zanieczyszczeniami.[1] To właśnie te zanieczyszczenia były w rzeczywistości odpowiedzialne za niemożliwą, boską euforię, której doświadczali ludzie”.

„Argument przed banem/po banie nie jest nieistotny. Jest różnica między tymi dwoma. Zjazdy były brutalne, tak. Ale pamiętam kilka niesamowitych 3-dniowych sesji, podczas których czułbyś się równie dobrze drugiego dnia jak w dniu 2 i nadal silny w dniu 1.”

To wszystko są prawdziwe wiadomości, które pojawiły się na popularnych internetowych forach narkotykowych. Również sama liczba takich wiadomości sprawia, że ​​trudno je zignorować. Niedawno zamknięte forum Dream Market — forum darknetu poświęcone największemu na świecie rynkowi darknetu — miało długotrwały megawątek dotyczący mefedronu z ponad milionem wyświetleń, co czyni go najczęściej oglądanym wątkiem na forum. Wiele dyskusji poświęcono teoriom na temat tego, co sprawiło, że rzeczy sprzed zakazu były tak dobre, a członkowie używali terminu „jakość przed banem”, aby opisać świętego Graala mefedronu, do którego porównuje się wszystkie mefedrony po zakazie.

Jednak nie wszyscy się z tym zgadzają.

„Dlaczego nie otrzymujesz takich samych efektów jak ja?” – czytamy w jednym z postów na forum Dnstars. „Dostaję WSZYSTKIE efekty z 2009 roku dzięki 4-MMC, który jest dostępny dzisiaj w 2019 roku. Drgania oczu, euforia, pocenie się dłoni, pocenie się ciała, gadatliwe, ciepłe uczucia miłosne”.

„Pre-ban nie wydaje się niczym innym dla wielu ludzi, tylko dla ludzi na forach” – czytamy w innym. „Każdy z moich kolegów, którym daję trochę, mówi„ tak to pamiętam, zupełnie tak samo jak w 2009 roku ”. Nie mogą uwierzyć, że wciąż jest w pobliżu”.

„Czy nie jest o wiele bardziej prawdopodobne, że nostalgia i uszkodzony system serotoninowy odgrywają w tym ogromną rolę, a nie jakiś mityczny zagubiony składnik?” jeden post czyta na Reddit. „Znajdź dobry meph i nadal jest to jeden z najlepszych euforycznych stymów, świetny na długie, brudne sesje, a nawet lepiej, jeśli masz kogoś do pieprzenia”.

Najwyraźniej niektórzy ludzie nie są przekonani, że dron sprzed zakazu był czymś wyjątkowym lub innym. Wydaje się jednak, że są w mniejszości.

Więc co się tutaj dzieje?

To skomplikowany bałagan. Na początek nie można zaprzeczyć, że tolerancja dotyczy nas wszystkich. Ludzie, którzy od lat wbijają stymulanty, potwierdzą fakt, że narkotyki mogą z czasem stracić część swojej magii, a nawet mogą całkowicie przestać działać.

Nie wspominając już o tym, że większość osób, które brały mefedron przed wprowadzeniem zakazu, ma obecnie około dwudziestki lub trzydzieści kilka lat, a co za tym idzie, ma niższy poziom serotoniny i dopaminy w mózgu, co jest spowodowane spadkiem poziomu hormonów.

Następnie jest fakt, że mefedron pochodzi od katynonu, substancji chemicznej, która bardzo szybko się rozkłada. Chociaż nie ma bezpośrednich badań nad degradacją mefedronu w plastikowej torbie, mefedron jest bardzo niestabilny w płynach ustrojowych przechowywanych w temperaturze pokojowej lub w lodówce.[2] Może to być o tyle istotne, że przed wprowadzeniem zakazu fabryki produkujące mefedron miały bezpośrednie powiązania z headshopami i ulicznymi dilerami. W połączeniu z ogromnym popytem oznaczało to, że dron odleciał z półek, gdy tylko wylądował. Od czasu zakazu, przy znacznie mniejszym popycie i mniej bezpośrednich powiązaniach między dostawcą a dealerem, niektóre drony mogą nie być tak świeże.

Dodaj do tego wspomnienie, oczekiwania, nostalgię, placebo… wszystko to odpowiadałoby za większość różnic między banem przed i po nim.

Nie tłumaczy to jednak w żaden sposób dwóch rzeczy.

1. Różnica w początku efektów.

Zgłoszono, że początkowa fala przed banem miała miejsce w ciągu 1-2 minut lub mniej po prychnięciu (raport z Erowid.org mówi, że zajęło to 30 sekund) i ten pośpiech uderzyłby w ciebie jak ciężarówka. Post-ban, według nowicjuszy i weteranów, zaczyna działać po około 5-10 minutach i ma wolniejszy, bardziej subtelny przebieg.

2. Niektóre skutki uboczne, które spowodował meph przed banem.

Wiadomo było, że skutki meph przed banem były szczególnie złe, nawet dla tych, którzy byli przyzwyczajeni do typowego kaca po MDMA. Ludzie często zgłaszali szalony niepokój i depresję, prawie samobójczą, przez wiele dni. Chociaż meph po banie prawie nie jest wolny od zejść, weterani meph twierdzą, że najlepsze obecnie rzeczy są o wiele bardziej wyrozumiałe – i chociaż każdy ma inną biochemię, ogólną zasadą jest, że upadki stają się gorsze z wiekiem, a nie lepsze .

Wiadomo również, że pre-ban powodował dziwne skutki uboczne, w tym drętwienie i przebarwienia w niektórych częściach ciała. 2010 Ankieta Mixmaga odkryli, że 15% osób zgłosiło zimne lub sine palce, które zostały również zgłoszone przez osoby na internetowych forach narkotykowych. Jednak ani razu nie zgłoszono tych objawów po wprowadzeniu zakazu. To wszystko implikuje jakąś różnicę.

Chociaż debata przed banem była nieustępliwa i zaowocowała licznymi rozdętymi wątkami na forum, nigdy nie została doprowadzona do sedna. I prawie 10 lat po wprowadzeniu zakazu debata trwa.

Czy są więc jakieś dowody na to, że mefedron sprzed zakazu był chemicznie inny od mefedronu produkowanego obecnie?

Tak i nie.

Chociaż mefedron został po raz pierwszy zsyntetyzowany w 1929 r., jego najwcześniejsza odnotowana powszechna produkcja miała miejsce w 2007 r. Przez izraelską firmę Neorganics, która sprzedawała go pod nazwami produktów Neo-dove, Sub Coca i Spirit. Podobnie jak w przypadku większości dopalaczy, na ich stronie internetowej nie zaoferowano żadnego opisu dokładnych składników żadnego z tych produktów. Jednak analiza chemiczna czterech produktów Neorganics została opublikowana na forum Bluelight w listopadzie 2007 r. Wyniki testów wykazały, że podczas gdy Spirit zawierał tylko mefedron, Neo-dove i Sub Coca oprócz mefedronu zawierały kofeinę, etylokatynon i ftalimidopropiofenon.

Etylokatynon jest lekiem pobudzającym, który działa podobnie do amfetaminy. Ftalimidopropiofenon nie jest aktywnym stymulantem, jednak uważa się, że może potencjalnie działać jako prolek katynonów po spożyciu, co oznacza, że ​​może poprawić wchłanianie mefedronu przez organizm.

Możliwe, że ta mieszanka chemikaliów działała synergistycznie, dając efekty silniejsze niż większość mefedronu po zakazie. Pomimo wyników testów wyraźnie pokazujących, że dwa produkty Neorganic zawierały więcej niż tylko mefedron, gdy rozeszła się wiadomość, że mefedron był lekiem w tych kapsułkach odpowiedzialnym za haj, możliwe, że niektórzy ludzie zostali przekonani, że to wszystko, co zawiera gama Neorganics .

Jednak może to wyjaśnić najwyżej niewielką mniejszość przypadków. Asortyment Neorganics został wycofany w styczniu 2008 roku po tym, jak izraelski rząd zdelegalizował mefedron. Dopiero w 2009 roku mefedron stał się coraz bardziej popularny w Wielkiej Brytanii i innych częściach Europy i był sprzedawany na stronach internetowych jako „chemikalia badawcze”, „pokarm dla roślin” i „odświeżacz do odkurzacza”. Jeśli w marcu 2009 r. było mniej niż 10 internetowych sprzedawców narkotyku, to do czerwca nowe strony otwierały się prawie co tydzień, oferując wybór produktów, które rzekomo zawierały mefedron. I nie wszystkie z nich były czystym produktem.

„Czytałem cały wątek i nie znalazłem ani słowa o Crystallusie” – napisał użytkownik Dnstars o nazwie Cartel. „Może pamiętasz, że w latach 2006-2009 ten proszek był sprzedawany w każdym otwartym źródle sieciowym. To był prawdziwy ogień i był to… MCAT z mieszanką bk-MDMA (metylon)”.

„Tak, daje więcej euforii i trwa dłużej”, kontynuował Cartel, „dawka była mniejsza (o ile pamiętam), ale spadki były znacznie gorsze niż po czystym 4-MMC (mefedron). W tamtym czasie nie było testów sprawdzających substancji, aby dokładnie wiedzieć, co bierzesz, ale w menu sklepu było to wyjaśnione. Miało ono postać bardzo małych, błyszczących kryształków”.

Pamięć kartelu jest prawdopodobnie błędna o około rok, ponieważ Crystallus pojawił się dopiero w latach 2007/2008; jednak nie da się tego zweryfikować. Twórców tych dopalaczy nie można teraz wyśledzić, prawdopodobnie nie żyją z powodu własnych trujących mikstur lub na wyspie testującej najnowsze niesklasyfikowane chemikalia badawcze.

Istnieją jednak dowody na poparcie oświadczenia kartelu.

W latach 2009-2010 policja z całej Europy przechwyciła duże ilości substancji psychoaktywnych, głównie w postaci proszku, głównie od headshopów i osób prywatnych. Wśród nich były próbki mefedronu oraz niezidentyfikowane białe proszki. Wiele z tych produktów zostało przeanalizowanych, a ich zawartość podsumowano w raporcie Europolu–EMCDDA z 2010 r.

Generalnie nierzadko spotykano mefedron w połączeniu z innymi syntetycznymi katynonami – tj. metylonem, butylonem i etylokatynonem.

Na podstawie tych ustaleń jest prawdopodobne, że Crystallus i inne mieszanki katynonu były sprzedawane hurtowo sklepom i osobom fizycznym w całej Europie. Wiele z tych produktów było z pewnością sprzedawanych jako „mefedron” naiwnym klientom, w taki sam sposób, w jaki pigułki zawierające MDMA i inne stymulanty są często sprzedawane jako „ecstasy” przez ulicznych dilerów.

Czy to możliwe, że wielu, którzy tęsknią za mefedronem sprzed zakazu, faktycznie tęskni za jego mieszanką z metylonem?

Pod wieloma względami wydaje się to całkowicie prawdopodobne.

Kiedy ludzie wspominają mefedron sprzed zakazu, wszyscy poświadczają dokładnie to samo; że było bardziej po stronie MDMA; więcej euforii, przyjemniejsze odczucia cielesne i więcej empatii w porównaniu do tego, co było po zakazie. W rzeczywistości mówi się, że efekty metylonu są zasadniczo podobne do MDMA, chociaż z większą tendencją do ponownego dawkowania. Metylon jest również znany z tego, że powoduje bulgotanie, efekt uboczny meph przed banem, który z jakiegoś powodu jest mniej wyraźny po banowaniu (jeśli przed banem wyglądałeś, jakbyś wziął 20 pigułek, po banie wyglądasz jak szanowany rzezimieszek).

Jedynym problemem związanym z tą teorią jest twierdzenie, że meph sprzed zakazu działał przez wiele dni bez prawie żadnych zmniejszających się efektów, podczas gdy wiadomo, że metylon ma szybko malejące zyski. Jednak niekoniecznie wykluczałoby to teorię. Jeśli dana osoba przyjmuje wiele leków, każdy z nich może zmienić działanie innych, często w nieprzewidywalny sposób.

Jednak inni nie są przekonani.

„Pre-ban 4-MMC nie był mieszanką metylonu” – czytamy w odpowiedzi na forum Dnstars. „W czasach przed banem dostępny był miks o nazwie Bubbles. Ale sam w sobie nie przypominał meph sprzed bana”.

Rzeczywiście, chociaż dopalacze, takie jak Bubbles, mogą wyjaśniać, dlaczego skutki rzeczywistego czystego mefedronu wydają się niektórym ludziom inne, nie jest to pełna historia.

W 2010 roku niejasne badanie przeprowadzone na Uniwersytecie w Sunderland przeanalizowało 6 próbek mefedronu. Jedna próbka została przekazana przez BBC Radio North East, a pozostałe zostały zakupione na stronach internetowych www.flowerpowerfeeder.co.uk, www.ordermefedron.co.uk, www.mrmeph.com, www.mefedron2u.com oraz www.fastmefedron.co.uk.

Wszystkie sześć próbek zawierało 2 zanieczyszczenia na poziomie <0.02% wag./wag. Tylko jedna próbka zawierała inne zanieczyszczenie w ilości 0.31% wag./wag.

To wyjątkowo niski poziom jak na uliczny narkotyk. Chociaż zanieczyszczenia są nieznane, prawdopodobnie są to nieprzereagowane chemikalia prekursorowe, według Marka Parkina z Wydziału Nauk Sądowych i Monitorowania Narkotyków w King's College London. Rzeczywiście, naukowcy z University of Sunderland doszli do wniosku, że te zanieczyszczenia prawdopodobnie nie są przyczyną niektórych poważnych działań niepożądanych, które zostały zgłoszone. I bądźmy szczerzy, prawdopodobnie nie wyjaśnia to również silniejszych pozytywnych efektów.

W rzeczywistości prawie każda analiza mefedronu wykonana przed wprowadzeniem zakazu wykazuje podobną wysoką czystość.[3] [4] [5] Jednak testy te niekoniecznie wykryją izomery, które odgrywają ważną rolę w określaniu działania leku.

Podobnie jak wiele ulicznych narkotyków, mefedron może istnieć jako dwa izomery, R i S, które są cząsteczkami chemicznie podobnymi, ale nie identycznymi. Innymi słowy, izomer R leku niekoniecznie będzie zachowywał się tak samo, jak izomer S tego samego leku, gdy zostanie przyjęty przez osobę. Można powiedzieć, że każdy izomer jest jak inny lek.

Gregg i Baumann (2014) wykazali, że izomer S mefedronu jest bardziej serotonergiczny, co nadawałoby właściwości podobne do MDMA; podczas gdy wiadomo, że izomer R jest bardziej stymulujący.

Czy to możliwe, że produkcja mefedronu przed wprowadzeniem zakazu doprowadziła do 100% syntezy izomeru S? Byłoby to zgodne z tym, co ludzie mówili o braku tych uroczych, lepkich efektów serotoniny po zakazie. Brzmi prawie zbyt idealnie.

Niestety, nie ma na to żadnych dowodów.

Analiza mefedronu zakupionego w internecie przed wprowadzeniem zakazu wykazała, że ​​był to racemiczny, czyli mieszanina izomerów 50/50. [5] Analiza mefedronu znalezionego na festiwalu w Wielkiej Brytanii w 2014 r. oraz w ściekach w Wielkiej Brytanii, a także wielokilogramowe konfiskaty prekursora mefedronu, 2-bromo-4'-metylopropiofenonu, wskazują, że mefedron po wprowadzeniu zakazu jest również racemiczny.[6] [7] [8] [9]

„Jest tylko jedna próbka meph, którą przetestowałem przed wprowadzeniem zakazu, ale biorąc pod uwagę wszystkie inne katynony, które przetestowałem, jestem prawie pewien, że wszystkie te chiralne związki są sprzedawane jako mieszaniny racemiczne” – mówi Martin Schmid, naukowiec, który pomógł zidentyfikować mefedronu w próbkach przejętych przez policję. „Handel czystym izomerem byłby bardzo kosztowny i nie ma sensu, ponieważ w wielu przypadkach wciąż nie wiemy, który z nich jest eutomerem (izomerem o pożądanej aktywności farmakologicznej).”

Rzeczywiście, badanie Gregga i Baumanna pojawiło się dopiero w 2014 roku. Pomysł, że podziemni chemicy syntetyzowali czysty izomer, nie wiedząc nawet, który z nich ma największą wartość rekreacyjną, jest tak absurdalny, że możemy go całkowicie wykluczyć.

Byłem zdumiony. Jeśli mefedron był dziś chemicznie taki sam jak przed wprowadzeniem zakazu, dlaczego wyglądał, pachniał i był tak inny?

Był jeden człowiek, który mógł pomóc.

Dr Zee jest izraelskim chemikiem, któremu przypisuje się odkrycie mefedronu w 2004 roku. Kiedy chińscy dostawcy nauczyli się, jak go wytwarzać samodzielnie, narkotyk został zalany w Europie jako tani, legalny dopalacz (a reszta, jak mówią, jest historią).

Mefedron nie jest odkryciem leku, z którego dr Zee jest dumny. Samozwańczy „psychonauta”, którego celem jest poznanie siebie i rzeczywistości poprzez przekroczenie normalnej świadomości, obszaru efektów, w którym mefedron okazał się niewystarczający. „Miał on jedynie wartość rekreacyjną” — mówi ze swojego biura w Amsterdamie. „I to było zbyt smaczne… nie możesz po prostu wziąć trochę i przestać. Jeśli ktoś może to zrobić, ta osoba zasługuje na medal”.

Biorąc pod uwagę, że jego odkrycia dokonano ponad 15 lat temu, zastanawiam się, czy jego pamięć o tamtych czasach nie jest nieco mglista. Zaczynam od opowiedzenia mu, jak mefedron zmienił swój wygląd na przestrzeni lat. Chińskie rzeczy sprzed zakazu zwykle miały postać drobnego białego proszku lub małych kryształków przypominających cukier. Kiedy mefedron został zakazany w 2010 roku, produkcja przeniosła się do Indii i wtedy pojawiły się brązowe/beżowe odłamki ryżu.

Zanim zdążyłem zadać pytanie, dr Zee wtrąca się: „To jest 4-MEC. To nie jest mefedron. Mefedron nie tworzy odłamków ryżu”.

"Aha."

4-MEC to narkotyk, który wykazuje chemiczne podobieństwo do mefedronu i jest sprzedawany samodzielnie lub w mieszaninach z innymi podstawionymi katynonami. Ze względu na bliskość strukturalną mógł zostać zidentyfikowany jako mefedron w testach, w których nie można rozróżnić katynonów.

„Niewielka różnica w kształcie cząsteczki spowodowała, że ​​4-MEC krystalizował w postaci wydłużonych kryształów, które ludzie nazwaliby odłamkami ryżu” – mówi dr Zee. „Możesz wziąć wydłużone kryształy i zmielić je, aby wyglądały jak proszek, ale nie można wziąć 4-MMC i sprawić, by krystalizował w wydłużone kryształy, ponieważ nie mamy kontroli na poziomie cząsteczki po cząsteczce”.

Jestem nieco zaskoczony, ponieważ nie widziałem nikogo, kto powiedziałby, że odłamki ryżu w mundurze nie były *właściwie* mefedronem. Większość ludzi po prostu powiedziała, że ​​są bardziej napięci i brakuje im czystej euforii, jaką miały chińskie rzeczy. Poza tym odłamki ryżu dominowały na rynku tylko przez kilka lat po wprowadzeniu zakazu. Dzięki laboratoriom testującym narkotyki, takim jak Ecstasydata, wiemy, że większość mefedronu po zakazie to tak naprawdę mefedron, a nie coś innego… jednak większość ludzi twierdzi, że „brakuje” efektów.

Jako człowiek nauki dr Zee ma mało czasu na subiektywne opinie. Po prostu nie ma zbioru danych dla tego typu informacji, a sposób ich zebrania bardzo utrudnia ich analizę. Przyznaje jednak, że niektóre negatywne skutki wywołane przez mefę przed zakazem sugerują różnicę chemiczną. „Pamiętam zdjęcia niebieskich kolan iw ogóle. To ciekawa rzecz. Ale przez wszystkie lata mojej pracy w Holandii ani razu nie spotkałem się z tym w tym kraju. Zawsze donoszono o tym z Wielkiej Brytanii. I dlaczego ? Nie wiem."

Rzeczywiście, żaden ze starych użytkowników meph w moim rodzinnym mieście Aberdeen również nie doświadczył tych objawów, mimo że 2-3 dniowe upijanie się było normą. Jednak przyjaciel znajomego z Dundonian zwykł dostawać „niebieskie palce i fioletowe dłonie” wraz ze swoimi kumplami z rzeczy sprzed zakazu. Co ciekawe, jego dostawa nie pochodziła z internetu, ale od faceta, który najwyraźniej stworzył związek (lub mieszaninę) o nazwie Bubbles. To naprawdę dodaje wagi idei, że osoby doświadczające tych objawów otrzymywały pocięty produkt. A może były to po prostu dziwaczne symptomy wywołane przez meph sprzed zakazu.

Z pewnością od czasu wprowadzenia zakazu zmienił się nie tylko wygląd mefedronu; zapach też się zmienił. Większość meph po zakazie ma tylko lekki zapach, zwykle opisywany jako wybielacz lub waniliowy. Jednak chiński mef pachniał tak silnie, że można go było wyczuć z odległości mili, a zapach ten wylewał się z twojego ciała przez wiele tygodni. Zapach był zwykle opisywany jako kocie siki i spalone płytki drukowane.

– Powiedziałbym, że sikanie – mówi dr Zee, przypominając sobie zapach. „Czasami był też żółtawy, co również skłania umysł do myślenia o siusiu. Zapach pochodził z rozpuszczalników”.

Interesuje mnie to, ponieważ moje badania sugerowały, że zapach był spowodowany leniwymi metodami wykańczania. Więc jeśli chińskim pre-banem był mefedron z rozpuszczalnikiem, czy rozpuszczalniki mogły wpłynąć na wchłanianie? Być może mogło to spowodować intensywny pośpiech, o którym mówili ludzie.

„Nie sądzę, aby rozpuszczalniki miały wpływ na wchłanianie” — mówi dr Zee. „Gdy proszek przechodzi przez błonę śluzową, niezależnie od tego, czy znajduje się w jelitach, czy w zatokach (w zależności od tego, czy go połkniesz, czy wdmuchniesz), cała struktura krystaliczna, niezależnie od tego, czy zawiera rozpuszczalnik, czy nie, jest rozkładana na pojedyncze cząsteczki. mieć cokolwiek poza pojedynczymi cząsteczkami krążącymi w krwioobiegu lub płynie mózgowym, jeśli o to chodzi. Tak więc rozpuszczalniki lub wszelkie zanieczyszczenia są traktowane inaczej niż sama substancja czynna.

To kolejna teoria wykluczona. Jednak dr Zee uważa, że ​​zapach rzeczywiście ma coś wspólnego z tym, dlaczego niektórym osobom przed zakazem wydawało się tak inaczej.

„To efekt psychologiczny. Jeśli przeczytasz literaturę na temat wyzwania Pepsi: jeśli umieścisz Coca-Colę w niebieskim cylindrze, a Pepsi-colę w czerwonym cylindrze, zobaczysz, że ludzie popełniają więcej błędów. Błędnie zgadują częściej niż w przypadku umieszczenia obu drinków w białym cylindrze. Pokazuje to, że torowanie nastawienia odgrywa rolę w doznaniach związanych z narkotykiem" - mówi.

„Z pre-banem moi klienci sprzedawali to stronom internetowym i innym, a niektórzy z nich faktycznie prosili o wkurzone rzeczy. Byłem zaskoczony, gdy w 2008 roku odkryłem, że przeprowadziłem partię i było super jasne i z dużymi kryształami, i ludzie tego nie chcieli. Ponieważ nie rozpoznali tego wizualnie ”.

Podziękowałem doktorowi Zee za jego spostrzeżenia. Ale nie mogłem pozbyć się wrażenia, że ​​wciąż brakuje mi kawałka układanki. Kusiło mnie, żeby zadzwonić do niego ponownie i zapytać o rozpuszczalniki, temperaturę i szybkość mieszania w jego oryginalnym procesie, ale tego nie robię. To było tak dawno temu i wątpię, żeby pamiętał. Poza tym, nawet przy moim mizernym zrozumieniu chemii, wiem, że są to po prostu różne sposoby wytwarzania tego samego. A z chemicznego punktu widzenia ten produkt końcowy jest albo 4-MMC, albo nim nie jest.

Istnieje jednak dziedzina chemii, w której wszystkie te zmienne wchodzą w grę.

Polimorfizm to zdolność substancji do występowania w więcej niż jednej postaci krystalicznej, ze względu na różne warunki procesu krystalizacji (działanie rozpuszczalnika, stopień przesycenia, temperatura, zmiana warunków mieszania itp.)

W rzeczywistości polimorfizm jest bardzo powszechny wśród leków i odpowiada za różnice w wielu właściwościach, takich jak wchłanianie, biodostępność, toksyczność.[10] Może to znacznie wyjaśnić początkowy przypływ meph sprzed zakazu, a także zwiększoną moc i niepożądane skutki.

Albo może nie.

Cała ta gadka o mefedronie będzie dla niektórych niezrozumiała. Dla nich mefedron był tylko substytutem prawdziwych narkotyków. Nie było tak dobrze.

Ale cokolwiek o tym myślisz, pokazuje to, że jakość ulicznych narkotyków może być bardzo zmienna i dlaczego nigdy nie jest to tak proste, jak zdobycie czystego produktu. Pokazuje również, jak subiektywne są skutki narkotyków z niezliczonych powodów i dlaczego relacje między kupującym a sprzedawcą są wiecznie sprzeczne.

Być może prawda w debacie przed wprowadzeniem zakazu leży gdzieś pośrodku. Chociaż początkowy przypływ meph przed banem był prawdopodobnie silniejszy, nie można oprzeć się wrażeniu, że wszelkie inne pozytywne różnice są wyolbrzymiane przez większość ludzi. Z pewnością mefedron nie jest jedynym narkotykiem, którego jakość toczy się w toku debaty. Można być świadkiem debaty na temat rozróżnienia między MDMA produkowanym z PMK a Safrolem; gdzie starzy wyjadacze mówią, że MDMA nie jest tak dobre jak pod koniec lat 90. i wcześniej, niezależnie od tego, ile konsumują; chociaż nie powinno być żadnej różnicy w działaniu. Być może w ludzkiej naturze leży patrzenie na naszą przeszłość przez różowe okulary; a kiedy nasze źrenice były ogromne i rozszerzone, te okulary stają się jeszcze bardziej różowe.

Ostatnie słowo zostawmy KingOfTheTing, użytkownikowi Dnstars, którego wiadomość przedstawia sprawy z perspektywy:

„Musiałeś tego spróbować, aby wiedzieć, a jeśli tego nie spróbowałeś, nie zrozumiesz, ponieważ meph dzisiaj nadal daje dobre efekty, tylko nie w takim stopniu, jak legalne rzeczy. Ludzie są wystarczająco szybcy, by cytować, jak dobre efekty były, ale przeważnie zapominam wspomnieć o całym szeregu paskudnych skutków ubocznych, które się z tym wiązały”.

„Może realistycznie rzecz biorąc, lepiej nam bez tego”.

Referencje