W Republice Gruzji istnieje jedno przestępstwo, za które grozi większa kara więzienia niż gwałt czy nawet morderstwo: posiadanie więcej niż jednego grama heroiny, niezależnie od zamiaru.
Gruzja pozycjonuje się jako model reformy rządu i nowego myślenia. Mamy jednego z najmłodszych premierów na świecie i budynki rządowe ze szkła, które symbolizują przejrzystość i widoczne zmiany. Ale jeśli chodzi o narkotyki, normą pozostaje staroświecka polityka karna. Począwszy od 2007 roku rząd wprowadził politykę szeroko zakrojonych akcji zamiatania ulic, testowania narkotyków, paraliżujących grzywien i surowych wyroków.
Ten artykuł został po raz pierwszy opublikowany przez Open Society Foundations. Możesz przeczytać oryginał w tym miejscu.
Każdego roku policja w Gruzji zatrzymuje na ulicach dziesiątki tysięcy ludzi i poddaje ich testy na obecność narkotyków w moczu. W przypadku pozytywnego wyniku tego pojedynczego testu (wbrew standardowej praktyce nie stosuje się testu potwierdzającego) nakładana jest kara w wysokości dwukrotności miesięcznego wynagrodzenia przeciętnego Gruzina. Kolejne pozytywne testy w okresie 12 miesięcy mogą skutkować więzieniem.
Nowe badanie przeprowadzone przeze mnie i współpracowników z centrum badań nad uzależnieniami Alternative Georgia dokładnie przygląda się skutkom takiego podejścia. Stwierdziliśmy, że te środki karne nie powstrzymały ludzi przed używaniem narkotyków — w rzeczywistości 89 procent osób ukaranych za używanie narkotyków po pozytywnym wyniku testu moczu natychmiast wróciło do narkotyków.
Ale przeszukania ulic przyniosły zmianę zachowania, choć prawdopodobnie nie taką, jaką zamierzały władze: osoby zażywające narkotyki podejmowały ryzykowne praktyki, aby uniknąć identyfikacji przez policję.
Na przykład wiele osób przeszło z heroiny na buprenorfinę lub amfetaminę, aby uniknąć standardowych testów narkotykowych. Leki te są powszechnie stosowane w sposób, który wymaga współpracy grupy wstrzykiwaczy, ponieważ lek jest drogi lub dlatego, że do zdobycia i przygotowania substancji wymagana jest grupa ludzi. W obu przypadkach wstrzyknięcie często odbywa się, gdy kilka osób korzysta ze wspólnego pojemnika, filtrów lub strzykawek o dużej objętości używanych do ładowania mniejszych strzykawek, co zwiększa ryzyko infekcji przenoszonych przez krew.
Chemikalia są używane do przetwarzania wielu domowych stymulantów i opioidów, na które ludzie przestawiają się, aby uniknąć wykrycia przez policję. Niektóre z nich – takie jak fosfor, jod, nadmanganian potasu i benzyna – powodują poważne uszkodzenia tkanek miękkich, martwicę, gangrenę i neurologiczne skutki uboczne.
Represje policyjne zmusiły również osoby zażywające narkotyki do domów, gdzie częściej wstrzykują sobie samotnie, aby uniknąć wykrycia, zwiększając ryzyko śmierci z powodu przedawkowania. A próby samoleczenia i zastępowania tradycyjnych leków nowymi doprowadziły do tego, że większość osób przyjmujących narkotyki dożylnie przeszła na nieustrukturyzowane stosowanie wielosubstancji, co oznacza, że przyjmują wszelkie dostępne w danym momencie leki, często w połączeniu, w celu naśladowania efektu ich lek z wyboru.
To mieszanie zwiększa również ryzyko przedawkowania. Na przykład służby redukcji szkód w Gruzji zgłosiły większe zapotrzebowanie na nalokson (odtrutkę stosowaną w celu zapobiegania przedawkowaniu opioidów) wśród osób stosujących krokodil, domowej roboty opioid. Podwyższone ryzyko przedawkowania było zwykle związane ze zmienną jakością i mocą leku domowej roboty.
Rzecznik praw obywatelskich Gruzji, który jest odpowiedzialny za monitorowanie i ochronę praw człowieka, złożył zażalenie sprawa trybunału konstytucyjnego kwestionowanie legalności praktyk testowania narkotyków w republice. Potrzebna jest jednak większa międzynarodowa uwaga.
Gdy świat przygotowuje się do ponownego rozważenia swojego podejścia do narkotyków w Sesja specjalna Zgromadzenia Ogólnego ONZ (UNGASS) w kwietniu, Gruzja powinna być postrzegana jako dowód na to, że nawet najsurowsze kary nie powstrzymują używania narkotyków i faktycznie mogą wyrządzić więcej szkody niż pożytku. Osoby używające narkotyków muszą mieć dostęp do usług redukcji szkód i programów leczenia uzależnień. Zaszczepianie strachu i utrwalanie piętna nie jest sposobem na ich osiągnięcie.
