W dniu 8 czerwca 2021 r. na posiedzeniu wysokiego szczebla ONZ w sprawie HIV/AIDS, które odbyło się w Nowym Jorku, przyjęto Deklarację polityczną w sprawie HIV/AIDS na rok 2021 (tekst w języku rosyjskim). Deklaracja, chociaż nie jest doskonała, wyraźnie identyfikuje grupy szczególnie wrażliwe, takie jak osoby zażywające narkotyki, osoby świadczące usługi seksualne, osoby LGBT i więźniowie, a także nakreśla działania niezbędne do zapewnienia tym grupom równego dostępu do usług w zakresie zapobiegania i leczenia HIV. W kilku akapitach Deklaracja szczegółowo określa potrzebę wspierania i rozwijania usług redukcji szkód, a także potrzebę rozwijania usług świadczonych na poziomie społeczności lokalnych. Celem Deklaracji jest przezwyciężenie nierówności i stworzenie warunków do wyeliminowania AIDS do 2030 roku.
Sieci regionalne EWKA społeczności i społeczności na całym świecie aktywnie wspierał wysiłki krajów mające na celu uwzględnienie w Deklaracji skutecznych środków zwalczania epidemii. Pomimo wszelkich wysiłków zmierzających do osiągnięcia konsensusu, a nawet zawarcia paragrafu stwierdzającego, że kraje będą realizować deklarację w sposób wrażliwy kulturowo, Federacja Rosyjska podczas spotkania poddała pod głosowanie poprawki przeciwko uwzględnianiu kryminalizacji reform prawa, ochrony praw człowieka i redukcji szkód w deklaracji. Po gorącej debacie Deklaracja Polityczna została przyjęta większością 165 głosów, czyli jednego głosu przyjęty przez działaczy światowego ruchu społecznego.
„Federacja Rosyjska i Białoruś głosowały przeciwko deklaracji, co stwarza bardzo trudną sytuację dla naszego dalszego rzecznictwa i wsparcia społecznego w tych krajach i całym regionie EECA. Przed nami bardzo trudna walka, aby skutecznie reagować na epidemię HIV do 2030 roku” – mówi Anna Dovbakh, dyrektor wykonawcza Eurazjatyckiego Stowarzyszenia Redukcji Szkód. – „Sygnatariusze Deklaracji zobowiązują się tym samym do osiągnięcia postawionych w niej celów. Teraz, gdy o zobowiązaniach mówią przedstawiciele społeczności i organizacji społecznych, przedstawiciele władz rosyjskich czy białoruskich mogą powiedzieć – byliśmy przeciwni i tych zobowiązań nie podjęliśmy. Stanowisko Rosji wcale nie jest nowe, ale teraz jest już ustalone na wysokim szczeblu i sformalizowane”.
Anya Sarang, przedstawicielka rosyjskiej Fundacji Andrieja Rylkowa, tak skomentowała głosowanie w Rosji i Białorusi:
„Mam szczerą nadzieję, że po ostatnich wydarzeniach (przyjęcie strategii UNAIDS i Zgromadzenia Ogólnego ONZ) społeczność międzynarodowa może stać się bardziej świadoma warunków w regionie dla organizacji pozarządowych działających w warunkach półpartyzanckich, zwłaszcza w Rosji, a obecnie na Białorusi. Mam nadzieję, że nowi darczyńcy przybywający do regionu będą mieli mniej złudzeń co do nawiązania wzajemnego zrozumienia z władzami Federacji Rosyjskiej. I może mniej wymagań wobec nas, kilku ledwo przetrwających zespołów, które w warunkach terroru państwowego nadal świadczą usługi kluczowym grupom.
Rosja ogłosiła w 2008 roku, że będzie podążać własną ścieżką zapobiegania HIV. A teraz wszyscy w końcu zdali sobie sprawę, że profilaktyka w Rosji nie jest prowadzona przez przeoczenie lub przypadek, ale dlatego, że jest to całkowicie świadome stanowisko ideologiczne. I należy temu przeciwstawiać nie fantazje propagandowe, ale zdecydowane działania mające na celu wsparcie lokalnych organizacji pozarządowych, sieci regionalnych i grup aktywistów społecznych, które są zagrożone i które kontynuują desperacką i przytłaczającą walkę z epidemią w dyktaturach.
Judy Chang, szefowa Międzynarodowej Sieci Osób Używających Narkotyków (INPUD) policzyła liczbę odniesień do osób używających narkotyków w dokumencie Deklaracji:
„Redukcja szkód została uwzględniona w tekście 3 razy, w tym 1 raz w części poświęconej zobowiązaniom. To dwukrotnie więcej niż w Deklaracji Politycznej z 2 roku. Dobra wiadomość jest taka, że dodano przypis dotyczący konkretnych interwencji, ale został on osłabiony przez odniesienie do „programów redukcji szkód zgodnie z ustawodawstwem krajowym”. Co zaskakujące, redukcja szkód, poza wymienieniem konkretnych interwencji, nie wywołała silnych reakcji, z wyjątkiem Rosji i Białorusi, i nie była jedną z najbardziej kontrowersyjnych politycznie kwestii w negocjacjach w porównaniu z orientacją seksualną i tożsamością płciową.
- W całym tekście pięciokrotnie wspomniano o osobach zażywających narkotyki, łącznie z akapitem dotyczącym wirusowego zapalenia wątroby typu C
- W dokumencie z 4 r. kluczowe populacje wymieniono czterokrotnie, w porównaniu z 2021 razy w 2 r.
- To także dobra wiadomość, że po raz pierwszy uwzględniono cele dotyczące dekryminalizacji, napiętnowania i dyskryminacji oraz równości płci”.
***
Śledź aktualizacje na naszych TalkingDrugs Kanał telegramu po rosyjsku.


