Od pewnego czasu wierzę, że my, obywatele zachodnich społeczeństw, przeżywamy kryzys egzystencjalny, spowodowany pogłębiającą się przepaścią między naszą egzystencją materialną a duchową. Kapitalizm karmił przede wszystkim tych pierwszych, zachęcając do rywalizacji między nami o zasoby i pielęgnując poczucie nieadekwatności i niepewności, aby promować stałą konsumpcję i wysoką produktywność. Nasze społeczeństwo poparło dążenie do materialnego szczęścia iw tym procesie wychudziło naszą duchową egzystencję, albo próbując utopić ją w bardziej powierzchownych satysfakcjach, albo tłumiąc ją poprzez farmakologicznie wywołane odrętwienie.
Dotarliśmy jednak do etapu, w którym ci, którzy stracili złudzenia co do potrzeby utrwalania ludzkich nierówności w społeczeństwie zachodnim, zdają sobie sprawę, że materializm nie zaspokaja w równym stopniu naszych duchowych pragnień: brakuje nam empatii, miłości i wzajemnego szacunku, uczuć, które zapewniają głębokie spełnienie, ale których nie można kupić w naszym lokalnym sklepie.
Graham Hancock, brytyjski pisarz i dziennikarz, zauważył w swoim TED Talk rozmowa z amazońskimi szamanami, którzy zidentyfikowali to rozłączenie jako Choroba Zachodu, spowodowane przez nasze niezrównoważone skupienie się na materializmie, zrywając nasze połączenie z naszym Duchem. Ponowne połączenie może nastąpić tylko dzięki zmianie w zachodniej świadomości, która przebuduje hierarchię naszych pragnień i promuje zdrową równowagę między naszą materialną i duchową egzystencją.
Ta zmiana w globalnej świadomości może być katalizowana przez użycie psychodelików* i ich wpływ na użytkownika. The odrodzenie doświadczeń psychedelicznych w warunkach psychoterapeutycznych wykazało ich potencjał w promowaniu empatii, międzyludzkich wzajemnych połączeń i długotrwałej duchowości u pacjentów. Akademia jest powoli odkrywam jak władać tymi potężnymi substancjami i ich efektami, używając ich do przekraczania ograniczenia naszej osobistej tożsamości i zrelatywizować nasze materialistyczne obawy. Rzeczywiście, doświadczenia zostały opisane przez użytkowników jako mistyczne, niosąc potencjał do restrukturyzacji własnych wartości życiowych i przekonań.
Jedną z cech charakterystycznych doznań psychedelicznych, która wspomaga ten proces reorganizacji i ponownego łączenia, jest sublimacja ego lub śmierć ego. z dezintegracja tożsamości osobowej, użytkownik może przekroczyć swoje indywidualne postrzeganie i uprzedzenia, zapewniając niespotykana zdolność do autorefleksji. Wydarzenie to rzuca wyzwanie postrzeganiu tożsamości przez użytkownika, pokazując, w jaki sposób społeczne stygmaty i tożsamości kulturowe mogą być subiektywną klatką, która warunkuje interakcje i więzi międzyludzkie. Usuwając te uprzedzenia, użytkownik ma indukowane uczucie samorozpadu, stając się „Jednym i Wszystkim”, gdy znikają granice percepcji między nimi a tym, co ich otacza.
Stanie się świadomym i częścią tej uniwersalnej świadomości jest oświecającym i definiującym doświadczeniem w psychodelicznych podróżach. The filozof Alan Watts zdefiniował tę siłę jako wieczną energię, w której wszystkie formy życia są jej fizycznymi reprezentacjami, z których każda została stworzona w równym stopniu. Zwykle nie postrzegamy świata w ten połączony sposób: nasze społeczeństwo podkreśla nasze różnice w stosunku do innych form życia. Kategoryzujemy nawet samych siebie, używając różnic fizycznych, religijnych i/lub ideologicznych jako usprawiedliwienia dla nienawiści i elitaryzmu. Ale psychodeliki rozpadają się tych granic, zamiast tego przypominając nam o znaczeniu wszystkich członków naszego ekosystemu, promując pokorę i szacunek między nami wszystkimi, w tym otaczającą nas florą i fauną.
Wykraczanie poza naszą fizyczną obecność i wizualizowanie tego uniwersalnego strumienia świadomości jest cechą charakterystyczną doświadczeń psychedelicznych, które mogą rzucić wyzwanie nawet naszym najbardziej zakorzenionym lękom. Nasza nieuchronna śmierć jest źródłem intensywnego niepokoju, który utrwala naszą materialistyczną egzystencję, ponieważ nie jesteśmy świadomi (i w konsekwencji boimy się) tego, co leży poza naszą świadomością, dlatego stawiamy wielki opór. Ale uświadomienie sobie tej wiecznej energii może być źródłem psychicznego spokoju, ponieważ pokazuje, że nasza fizyczna śmierć nie jest ustaniem życia, ale oznacza naszą transcendencję do uniwersalnej świadomości, całkowitą transfigurację z Jeden do wszystkich.
In badanie z użyciem LSD na przykład, aby zmniejszyć niepokój związany z końcem życia, pacjenci wspominali o „doświadczeniu, w którym czujesz… jest coś innego, co jest większe od ciebie, że istnieje olśniewająca jedność, do której należysz”. To objawienie oświeca użytkownika do wszechogarniającego strumienia świadomości, z którego wywodzi się całe czujące życie.
Wgląd, jaki psychodeliki zapewniają w ludzką psychikę, jest bezprecedensowy; nawet przy naszym podstawowym zrozumieniu ich skutków, wykazały one ogromny potencjał w leczeniu szeregu schorzeń, takich jak alkoholizm, Depresja oraz zespół stresu pourazowego (PTSD).
Ale poza zastosowaniami medycznymi, psychodeliki zapewniają jednostkom odmienny stan świadomości, który pozwala na filozoficzną introspekcję wartości użytkownika i zrozumienie rzeczywistości. Kiedy stajemy się wrażliwi na większą zbiorową świadomość, możemy rozpocząć pracę nad restrukturyzacją społeczną, w której możemy harmonijnie oddziaływać z otaczającym nas światem i wspólnie eliminować egoizm, gniew i izolację, które spowodowały nasze oderwanie od naszego ducha.
*Odnosząc się do psychodelików, uwzględniam MDMA ze względu na jego quasi-psychodeliczne działanie, gdy jest spożywane w dużych dawkach. Jest to również substancja, która może promować krytyczną introspekcję i empatię, podobnie jak inne konwencjonalne psychodeliki.
