Korytarze dyskusji na temat polityki globalnej były w większości niedostępne dla młodszego pokolenia. Ta praktyka wykluczająca, szczególnie dotkliwa w reżimach polityki narkotykowej, powstrzymuje młodzież na całym świecie od udziału w procesach decyzyjnych. Rzadko kiedy ich świeże spojrzenie, nieograniczona energia i innowacyjne pomysły są traktowane poważnie. To nie tylko podważa ogromny potencjał młodych ludzi, ale także lekceważy ich kluczową rolę jako architektów naszej wspólnej przyszłości.
Organizacje kierowane przez młodzież są jednak zdecydowane rzucić wyzwanie tej wykluczającej praktyce. Ich twierdzenie jest jasne: młodzi ludzie nie są biernymi odbiorcami polityk, ale kluczowymi uczestnikami budowania bardziej włączającego, zrównoważonego i sprawiedliwego świata.
Dwa niedawno opublikowane dokumenty ilustrują dynamikę i zwinność ruchu młodzieżowego: Koalicja Paradigma's "Odpowiedź młodzieży do Światowego Raportu o Narkotykach 2023” oraz WZROST MŁODZIEŻY'S briefing polityki w sprawie „Wspierania zdrowia skoncentrowanego na młodzieży i spójności polityki na rzecz zrównoważonego rozwoju”. Publikacje te ukazują zdolność młodych ludzi do opracowania nowej globalnej polityki antynarkotykowej, która bierze sobie do serca Agendę celów zrównoważonego rozwoju na rok 2030.
Wykluczone głosy: młodzież i ciągłe podziały polityczne
Obecny krajobraz globalny, choć wykazuje przebłyski postępu, w dalszym ciągu zmaga się z tym historycznym niedociągnięciem. 2021 raport przez globalną organizację Unia Międzyparlamentarna (IPU) ds. udziału młodzieży w parlamentach narodowych podkreśliła obecny stan reprezentacji młodzieży, kwestię o rosnącym znaczeniu, którą dodatkowo spotęgował kryzys związany z Covid-19. W raporcie wskazano, że na całym świecie około 2.6% posłów do parlamentu było w wieku poniżej 30 lat, co stanowi wzrost o 0.4% w porównaniu z poprzednim pomiarem. To wyraźna liczba, biorąc pod uwagę, że prawie połowa światowej populacji należy do tej grupy wiekowej.
Jak zauważył przewodniczący IPU: „Potrzebujemy większej liczby młodych parlamentarzystów i kobiet, aby parlamenty były bardziej skuteczne, innowacyjne i włączające”.
Wysiłki mające na celu zaradzenie tej rażącej nierównowadze doprowadziły do rozważenia kwot dla młodzieży, co jest obiecującym podejściem, które działa podobnie parytet płci. Dowód wskazuje że dobrze zaprojektowane kwoty dla młodzieży mogą skutecznie zwiększyć reprezentację młodzieży. Jednak droga do równego uczestnictwa jest w dalszym ciągu żmudną walką, w której pozostaje jeszcze wiele do pokonania.
Ważne jest, aby uwzględnić głosy młodych ludzi w kształtowaniu polityki antynarkotykowej, zwłaszcza że wiele decyzji jest uchwalanych Parę słów o raczej młodzież w młodzież. Istnieje już złożony związek pomiędzy polityką ochrony młodzieży a jej niezamierzonymi konsekwencjami. Niedawne Kampania legalizacji konopi indyjskich w Niemczech to jeden przykład. Choć zwolennicy twierdzą, że legalizacja stworzyłaby bezpieczniejsze środowisko dla młodych ludzi, wydaje się, że brakuje im informacji o najlepszych formach, w jakie mogą to zrobić, lub je ignorowano. Cel, jakim jest „ochrona młodzieży” przed szkodami związanymi z narkotykami, może w rzeczywistości zasłonić środki wykluczające i karne, które nieproporcjonalnie wpływają na tę grupę, począwszy od surowego egzekwowania prawa po surowe kary, które obowiązują przez całe życie, wpływając na ich edukację i długoterminowe perspektywy zatrudnienia.
Ten paradoks polityki, która ma chronić młodzież, a jednocześnie nieumyślnie zwiększać dla niej kary, podkreśla pilną potrzebę znaczącego zaangażowania młodzieży. Młodzi ludzie nie powinni być biernymi odbiorcami swoich polityk, ale aktywnymi uczestnikami ich tworzenia i rozwoju.
Podważanie status quo i żądanie zmian
Młodzieżowy RISE briefing polityki i Paradigma Odpowiedź młodzieży to manifesty pokolenia domagającego się miejsca przy stole decyzyjnym. Obie publikacje potwierdzają wartość wykorzystania organizacji kierowanych przez młodzież do identyfikowania luk badawczych, określania potrzeb politycznych i opracowywania innowacyjnych rozwiązań. Podkreślają chęć młodych ludzi do zostania architektami zmian transformacyjnych, które będą miały na nich bezpośredni wpływ.
Co najważniejsze, młodzi zwolennicy i aktywiści nie wahają się przed koniecznością zakwestionowania status quo. W istocie inicjatywa Youth Response zagłębia się w kluczowe aspekty polityki antynarkotykowej, które mają wpływ na młodych ludzi i społeczności na całym świecie, podkreślając, jak często takie tematy są pomijane w publikacjach takich jak Biuro ONZ ds. Narkotyków i Przestępczości Światowy raport narkotykowy analiza (WDR). WDR jest dokumentem referencyjnym dla międzynarodowej społeczności zajmującej się polityką narkotykową; jest to dokument przewodni używany przez rządy i organy ONZ w celu zrozumienia bieżących trendów i zmian w zakresie używania narkotyków i rynków narkotykowych na całym świecie. Projekt Youth Response to WDR wprowadza innowacje poprzez głębsze zbadanie różnych sposobów, w jakie polityka antynarkotykowa wpływa na młodych ludzi, takich jak konkretne bariery, na jakie napotykają młodzi ludzie w dostępie do leczenia, brak ich zaangażowania w planowanie programów redukcji szkód, wpływ traumatycznych praktyk, takich jak rozbieranie się wyszukiwania m.in. dzieci.
Podczas akcji Youth Response wydarzenie inaugurujące online, Adrià Cots, specjalistka ds. badań w firmie IDPC, podkreślono bardzo potrzebny wkład młodzieży w ramach programu „Youth Response 2023”. Podkreślając dynamiczną zdolność mobilizacyjną młodych zwolenników”, zauważył:
„Żadna inna organizacja pozarządowa nie była w stanie udzielić odpowiedzi na raport w tak krótkim czasie i z taką szybkością. To bardzo dobrze świadczy o sprawności i determinacji młodzieżowego ruchu na rzecz reformy”.
Organizacje kierowane przez młodzież mogą stanowić potężną siłę w dyskusjach politycznych, zdolną do zapewnienia terminowego, konstruktywnego i opartego na dowodach wkładu. Zarys polityki Youth RISE został opracowany we współpracy z ZJEDNOCZYĆ Sieć Parlamentarzystów na rzecz Globalnego Zdrowia. Współpraca ta ma na celu pokazanie, w jaki sposób proaktywni działacze młodzieżowi mają wpływać na przyszłe kształtowanie polityki, szczególnie w okresie poprzedzającym Szczyt SDG 2023, nadchodzące spotkanie mające na celu ponowne zaangażowanie się w realizację Agendy na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030.
Zarys polityki rzuca światło na krytyczne kwestie mające wpływ na młode kluczowe populacje, szczególnie młodzież, która stoi przed zniechęcającymi wyzwaniami, próbując uzyskać dostęp do usług zdrowotnych w restrykcyjnych warunkach. Opowiada się za spójnością polityki w ramach inicjatyw na rzecz zrównoważonego rozwoju i podkreśla potrzebę usunięcia przepisów i polityk, które utrudniają młodym ludziom dostęp do opieki zdrowotnej i innych usług ze względu na wiek, tożsamość lub inny status. Wzywa także do włączenia młodych ludzi jako liderów i partnerów Agendy 2030, promowania języka włączającego, wsparcia i zasobów na potrzeby programów kierowanych przez młodzież i ukierunkowanych na młodzież, a także zwiększania reprezentacji młodzieży i jej udziału w parlamentach lokalnych.
W miarę zbliżania się szczytu SDG w 2023 r. kluczowe znaczenie mają te proaktywne wysiłki mające na celu wpływanie na rozmowy. Nie da się przecenić znaczenia partnerstw, takich jak współpraca UNITE z Youth RISE. Pomagają rozpoznać nieocenioną rolę młodzieży w kształtowaniu naszej wspólnej przyszłości. Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 wymaga inkluzywności, a ruch młodzieżowy przoduje, aby nikt nie został pominięty.
Przyszłość jest teraz
Młodzi ludzie, w tym nastolatki i młodzież zmarginalizowana, stanowią znaczną część światowej populacji. Ich głosy, doświadczenia i perspektywy są niezbędne w kształtowaniu polityk i strategii, które będą miały bezpośredni wpływ na ich życie i świat, który odziedziczą. Odsuwanie przez historię młodszego pokolenia na bok od dyskusji na temat polityki globalnej to praktyka, której organizacje kierowane przez młodzież z determinacją przeciwstawiają się. Koalicja Paradigma i Youth RISE to tylko przykład zdolności młodych ludzi do informowania i kształtowania narracji dotyczących globalnej polityki.
Organizacje te wzywają do fundamentalnej zmiany, podkreślając, że młodzi ludzie nie są zwykłymi obserwatorami, ale budowniczymi bardziej włączającego, zrównoważonego i sprawiedliwego świata. W zawiłej sieci globalnej polityki niewiele sił ma taką samą moc transformacyjną jak dzisiejsza młodzież.
