W kraju, którego współczesną historię określają międzynarodowe ingerencje, siły zajmujące się handlem narkotykami i szalejąca wojna z narkotykami, Kolumbia buduje dynamikę na rzecz transformacyjnego i pojednawczego nowa polityka narkotykowaCzy regulacja substancji psychodelicznych może być jednym z możliwych rezultatów tej nowej rzeczywistości?
W artykule tym przedstawiono zróżnicowane perspektywy i oczekiwania najważniejszych interesariuszy w Kolumbii, odsłaniając złożoną sieć wymiarów kulturowych, społecznych, ekonomicznych i politycznych, które należy koniecznie wziąć pod uwagę.
Psychodeliczny „renesans”?
Kolumbia, drugi kraj o największej różnorodności biologicznej na świecie, jest domem dla wielu gatunków roślin, grzybów i zwierząt, a także bogatej różnorodności społeczno-kulturowej. Lokalne społeczności wykorzystały te zasoby, aby zaspokoić swoje potrzeby i styl życia. Wśród tych zasobów społeczności tubylcze stosować różne substancje psychoaktywne w praktykach zbiorowych i rytuałach głęboko zakorzenionych w ich kosmologiach, sprzyjających spójności społecznej przy jednoczesnym podtrzymywaniu tradycji. Dla tych społeczności, yage (ayahuasca) yopo oraz kambô, między innymi, nie są zwykłymi substancjami psychoaktywnymi; są leki, napoje spirytusowe lub elektrownie, koncepcje, które z kolei odzwierciedlają pojęcia życia i dobrobytu wykraczające poza ograniczenia myślenia Zachodu.
Wraz z przybyciem europejskich kolonizatorów w XV w.th W Ameryce wiele praktyk przodków wykorzystujących substancje psychoaktywne było początkowo postrzeganych jako demonicznylub zdyskredytowany jako prymitywne i związane z czarami. Niemniej jednak niektóre praktyki i używane narkotyki wzbudziły zainteresowanie, co doprowadziło do komercyjnej eksploatacji i globalnej ekspansji. Substancje takie jak tytoń, kiedyś ograniczone do określonych społeczności, zaczęły być cenione za swoje psychoaktywne działanie na całym świecie, a następnie były wydobywane i sprzedawane na całym świecie, zmieniając ich stosowanie i tradycje w ramach kolonialnych i kapitalistycznych ram — proces ten został nazwany przez historyka Davida Courtwrighta rewolucja psychoaktywna.
Dzisiaj, w okresie zwanym „renesansem psychodelicznym”, obserwujemy odrodzenie zainteresowania roślinami i substancjami, które są typowe dla Globalnego Południa i które leczą wiele schorzeń współczesnego społeczeństwa, takich jak depresja, lęk i zespół stresu pourazowego. Zjawisko to sprzyja dyskusje na temat regulacji psychodelicznej na całym świecie – w tym w krajach, z których pochodzą – i w jaki sposób można uniknąć podobnych mechanizmów ekstrakcji w przyszłych legalnych gałęziach przemysłu.
Psychodeliczny ekosystem Kolumbii
W Kolumbii, usługi psychodeliczne, informacje i substancje rozkwitają. Różnorodni aktorzy, od terapeutów, przedsiębiorców, badaczy po kultywatorów, aktywnie zasilają zróżnicowany rynek terapii, praktyk duchowych i rekreacyjnego użytku. Działając w prawnych szarej strefie lub w przepisach chroniących religijne używanie substancji, niektórzy przestrzegają ścisłych protokołów i ostrożnych praktyk; podczas gdy inni są mniej ostrożni lub ugruntowani w tradycyjnym użyciu, obsługując różną klientelę.
A turystyka psychodeliczna Powstał przemysł, który przyciąga krajowych i zagranicznych gości pragnących poznać Amazonię i jej szamańskie przeżycia; przeżycia te prowadzą terapeuci przeszkoleni w zakresie nauk o zdrowiu lub ezoteryki New Age, a niektóre z nich oferują doświadczenia nadzorowane przez rdzennych szamanów, którzy (czasami) działają z błogosławieństwem swoich społeczności.
W tym samym czasie wzrosło rekreacyjne używanie substancji psychodelicznych poprzez ich rekreacyjne spożywanie na imprezach, gdzie gra się techno oraz guaracha (gatunek czasami określany jako psychodeliczny reggaeton) późno w dni i noce. Kolumbia, na globalnych peryferiach, paradoksalnie jest w centrum światowej sceny psychodelicznej.

Powody regulacji substancji psychodelicznych
Ten eksplodujący świat przyniósł ze sobą swoje konsekwencje. Społeczności tubylcze podświetliłem że wzrost zainteresowania substancjami psychodelicznymi jest powielaniem istniejących wcześniej tendencji kolonialnych, które wykorzystywały, wykluczały, a nawet niszczyły ich życie i środki do życia. Kilka żądań, takie jak włączenie przodków zajmujących się uprawą roślin psychodelicznych do procesów decyzyjnych i praktyk badawczych, aż po położenie kresu praktykom ekstrakcyjnym szkodliwym dla środowiska, zostały podjęte w celu zapewnienia, że substancje psychodeliczne będą regulowane w sposób inkluzywny i zróżnicowany. Organizacje kierowane przez rdzennych mieszkańców zaproponowano modele włączania tradycyjnych społeczności i samoregulacji, które należy wdrożyć, aby uniknąć tych szkodliwych skutków.
Obecne emocje wokół substancji psychodelicznych niesie ze sobą liczne wyzwania, w tym negatywne reakcje jednostek i szersze problemy, takie jak nieuregulowane rynki, zawłaszczanie kulturowe i nadmierna eksploatacja zasobów naturalnych, wpływające na społeczności i ich wiedzę kulturową w złożonych kontekstach geopolitycznych.
W ramach globalnego „renesansu psychodelicznego” Kolumbia unikalne motywacje do dyskusji na temat regulacji psychodelicznych. Naród ma na celu reformę swojej polityki narkotykowej, wykraczając poza brutalną wojnę z narkotykami, która zaostrzyła przemoc i niepewność w kraju przez dziesięciolecia. Ta zmiana, jak opisano w ich Krajowy Plan Polityki Narkotykowej na lata 2023–2033, ma na celu zmianę kierunku polityki narkotykowej Kolumbii z prohibicji na sprawiedliwość społeczną, pokój i ochronę środowiska.
Stan doświadczeń regulacyjnych w Kolumbii
Doświadczenia regulacyjne i dyskusje w Kolumbii dostarczają kluczowych lekcji dla przyszłych regulacji dotyczących substancji psychodelicznych. Regulacja medycznej marihuany w 2016 r., postrzegana jako narodziny dużego przemysłu w Kolumbii, ostatecznie stanęła w obliczu poważne przeszkody takie jak biurokracja, korupcja i zbudowane w celu przyciągnięcia zagranicznych inwestycji. To zdegradowało kraj do roli prostego producenta surowców w ramach globalnej gospodarki wydobywczej.
Ostatnie rozmowy wokół reformy rekreacyjnej marihuany były znacznie bardziej zorientowane na sprawiedliwość społeczną i naprawę szkód wyrządzonych w przeszłości społecznościom dotkniętym. Jednak dyskusje regulacyjne były jawnie skupione na wymiarach ekonomicznych i zostały wciągnięte w partyjne bitwy polityczne i negocjacje, co oznacza, że mniejsi producenci i konsumenci mieli mniej do powiedzenia.
Sprawa dyskusji o regulacji liści koki jest jeszcze bardziej złożona, z uporczywą stygmatyzacją związaną z kokainą i handlem narkotykami. Pomimo wysiłki na rzecz zmiany postrzeganie liści koki i zwalczanie istniejących stygmatów, silny związek koki i jej pochodnych (takich jak kokaina i pasta kokainowa) z handlem narkotykami i przemocą pozostaje głęboko zakorzeniony w wyobraźni społecznej, osądach moralnych i debatach politycznych.
Różne interpretacje idealnych modeli regulacyjnych
Większość interesariuszy zainteresowanych regulacją substancji psychodelicznych skupia się na ich terapeutycznym potencjale poprawy zdrowia psychicznego i dobrego samopoczucia społeczności; farmaceutyczny model dostępu, z pewnymi uwagami na temat uprawy domowej, okazał się preferowaną formą dostępu. Psylocybina znalazła się na szczycie, wybrana jako ulubiona substancja ze względu na jej dostępność, globalną dostępność i istniejące ścieżki prawne (takie jak ochrona w przypadku stosowania religijnego), które mogłyby przyspieszyć jej terapeutyczne zastosowanie. Wielu z tych aktorów milczało na temat szerszej regulacji lub dekryminalizacji stosowania.
Z drugiej strony, aktorzy tacy jak społeczności tubylcze nadal skupiają się na zwiększaniu czci i szacunku dla substancji psychodelicznych, a także na porzuceniu prohibicji i dążeniu do regulacji, aktywnie angażując się w jej tworzenie. Preferowane są podejścia oparte na społecznościach, naprawiając wiele brutalnych i dzielących polityk przedstawionych przez wojnę z narkotykami. Oni proponują model regulacyjny łączący korzyści terapeutyczne ze sprawiedliwością społeczną i zrównoważonym rozwojem, szanujący wiedzę przodków i zapewniający korzyści ekonomiczne i społeczne dla społeczności dotkniętych konfliktem. Model ten ma na celu uniknięcie nadmiernej medykalizacji i dominacji dużych korporacji, promując sprawiedliwy podział i udział społeczności.
Przyszłe wyzwania
Regulacja substancji psychodelicznych w Kolumbii może być kompleksowym i inkluzywnym procesem, odzwierciedlającym, jak ważna jest polityka narkotykowa dla przyszłości kraju. Ta możliwość jest pełna potencjału transformacyjnego: istnieje rdzenna historia używania, kulturowe używanie, które należy szanować, a także interes lokalny i globalny. Proces regulacyjny może być procesem otwartym i inkluzywnym społecznie ze wszystkimi społecznościami, zwłaszcza tymi historycznie zmarginalizowanymi przez wojnę z narkotykami.
Ramy regulacyjne powinny wykraczać poza dawne wzorce epistemicznego i ekonomicznego ekstraktywizmu, przyjąć sprawiedliwość środowiskową, aby chronić zasoby naturalne i szanować związek między społecznościami a ich środowiskiem. Ponadto podejście to musi naprawić niedociągnięcia w systemie opieki zdrowotnej, aby terapie psychodeliczne były dostępne i integralne dla sprawiedliwszego modelu zdrowia.
Ostatecznie regulacje dotyczące substancji psychodelicznych powinny nie tylko zmienić ich status prawny, ale także przyczynić się do stworzenia bardziej sprawiedliwego społeczeństwa, w którym różnorodność głosów i tradycji będzie stanowić podstawę transformacji kraju.


